‘Tafelaardappelteelt oppakken met oude pootmachine’

Omdat de Canadezen geen goede tafelaardappelen telen, pakken we de Yukon Gold-teelt dit jaar weer op. De machines hadden we toch nog.Ik eet het liefst zeven dagen per week aardappelen, met vlees en groente. Daarbij ben ik nogal kritisch op de smaak van de aardappelen. Canada is wat dat betreft niet het beste land om te wonen. De gemiddelde Canadees maakt het niet veel uit welk ras aardappel er op tafel komt. Niet vreemd, want aardappelen worden hier het meest als puree gegeten.Yukon Gold prima geelvlezig tafelaardappelrasHet overgrote deel van het aanbod aan tafelaardappelen in de winkels bestaat uit witvlezige aardappelen. Bij ons thuis is het ‘verboden’ om zulke aardappelen op tafel te zetten. Tot voor kort kende men hier slechts één geelvlezig tafelaardappelras: Yukon Gold. Dat is een prima aardappel om te eten, maar een moeilijke om te telen. Het ras heeft wat nadelen. Het geeft een matige opbrengst, is ziekte- en schurftgevoelig en er is kans op holle harten. ‘Yukon Gold is een prima aardappel om te eten, maar een moeilijke om te telen’Er was altijd een stabiele vraag naar deze aardappelen, dus kregen telers hier in Canada een premie van zo’n 5 cent per kilo, gewassen, gesorteerd en verpakt in 5 kilozakken. Met de komst van nieuwe, vaak via HZPC uit Nederland afkomstige geelvlezige rassen die beter presteren dan de Yukon, verviel de noodzaak van grootwinkelbedrijven om de premie te betalen voor geelvlezige aardappelen. De meeste telers zijn daardoor overgestapt op nieuwere rassen als Adora, Nicola en Fabula. Goede afzetkansen voor Yukon GoldEen kleine groep van fijnproevers, waartoe ik ook behoor, geeft echter de voorkeur aan Yukon Gold, net zoals er in Nederland mensen zijn die de Eigenheimer of Bildtstar lekkerder vinden. Omdat de Yukon steeds minder geteeld wordt, dus moeilijk te krijgen is, hebben wij besloten om dit jaar zelf weer wat Yukons te verbouwen. De teelt is deels voor eigen consumptie en ook omdat wij denken dat er goede afzetkansen zijn onder de liefhebbers. Deze eigen teelt is niet zo groot, het gaat maar om een klein hoekje van 2 acres (0,80 hectare).Alle mechanisatie nog in de schuurOmdat we in het verleden ook op kleine schaal aardappelen hebben geteeld, is alle mechanisatie nog aanwezig. Zo hebben we nog een oude Structural-pootmachine, een 3-rijige Rumptstad-frees en een Amac D1-rooier. De Amac gebruiken we elk jaar voor het opladen van de uien. Of de andere machines, die al tien jaar ongebruikt in de schuur stonden, nog wel werkten was de vraag. Dat viel alleszins mee.Pootgoed uit SaskatchewanHet pootgoed hebben we uiteindelijk gevonden in de provincie Saskatchewan, zo’n 3.000 kilometer van hier. We hebben daar 2 ton pootgoed aangekocht in de maat 28/60, hier bekend als B-size. De aardappelen zijn op 10 mei gepoot. Nu gaan we dus proberen een goede kwaliteitsaardappel te verbouwen. Want voor mij is een warme maaltijd niet compleet zonder een smakelijke aardappel.