‘Sympathiek maar riskant voornemen van plantaardig LTO’

Alle aandacht gaat deze dagen uit naar het gevecht om de veehouderij in Brabant. Na jaren discussie is er nu een stevig politiek draagvlak voor drastische en pijnlijke maatregelen.Daardoor is misschien een beetje aan de aandacht ontsnapt wat er in plantentelend Nederland is gebeurd deze week. LTO presenteerde een zeer ambitieus plan voor een gezonde toekomst voor de plantaardige sectoren. Weerbare gewassen, biodiversiteit en precisie-aanpak van eventuele problemen zijn de kernwoorden. De emissies van middelen naar grond- en oppervlaktewater moeten in 2020 de helft lager zijn dan in 2016, en in 2030 zelfs teruggebracht zijn naar nul. ‘Nul emissie kan alleen met nul gebruik én nul restjes uit het verleden’Het is een sprong voorwaarts die al bij voorbaat maatschappelijke kritiek de wind uit de zeilen moet nemen. Plantaardige productie moet een ‘integraal en gewaardeerd onderdeel van de maatschappij’ worden.Het is een aansprekende strategie die applaus verdient. Toch is ook hier een kanttekening op zijn plaats. Nul emissie in 2030, dat is echt heel erg weinig. Meetapparatuur wordt steeds beter, zodat nul emissie alleen kan met nul gebruik én nul restjes uit het verleden.Het is dapper, je wekt er sympathie mee, maar steekt ook je hoofd in een strop. Het is eerder vertoond: goede sier maken met mooie doelen die je later voor de voeten gegooid worden, terwijl de wél behaalde resultaten niet meer gezien worden. Heel iets minder hoog inzetten was ook al mooi geweest.