‘Stroom voor minder stress’

Een vijfde van je land in gebruik geven aan een elektriciteitsproducent is financieel interessant en vermindert de stress.Zonne-akkers en windmolens zijn een financieel interessant alternatief voor akkerbouwgewassen. Wie daarvoor op de goede plaats zit en zijn grond in gebruik geeft aan een exploitant om er zonnepanelen op te leggen en er windturbines op te zetten, kan daarvoor een vergoeding van duizenden euro’s per hectare per jaar krijgen, tot aan € 10.000 of meer toe. En dat dan 25 jaar lang en ook nog gecorrigeerd voor de inflatie. Hou dat maar eens netto over aan een bouwplan met (poot)aardappelen, uien, suikerbieten, graan en peen. Zonder werken.Minder kopzorgHet idee van grond uit gebruik geven voor opwekking van elektriciteit spreekt zeer tot de verbeelding. Het betekent ook niet automatisch dat je stopt als boer. Reserveer er bijvoorbeeld 20 van je 100 hectare voor. De eerste € 100.000 tot € 200.000 jaarlijkse inkomsten zijn ermee verzekerd. Op de resterende 80 hectare boer je dan door met een ruimer machinepark met minder uren, minder bodemstress, minder weerstress, minder oogststress en niet in de laatste plaats, minder inkomensstress. Minder kopzorg alles bij mekaar. Wie wil dat niet?TegenwerpingenEr zijn ook wel wat tegenwerpingen. Zo valt de optie van windturbines af in gebieden waar daarvoor geen vergunningen worden afgegeven. Van de hierboven genoemde jaarlijkse € 10.000 per hectare per jaar, blijft dan maar € 5.000 à € 6.000 over.Verder geldt dat wanneer voor de periode dat een akker een energie-akker is, de zogenoemde landbouwvrijstelling vervalt. De grondeigenaar of diens opvolger moet bij verkoop van de grond afrekenen met de fiscus. Ook anderszins kan de fiscus iets van het rendement afsnoepen. Al moet gezegd worden dat met goed fiscaal en juridisch advies energie-akkercontracten zo op te stellen zijn dat de financiële concurrentiekracht met het akkerbouwplan wel recht overeind blijft._{Lees verder onder foto}Windturbines zijn alleen toegestaan in gebieden waar daarvoor vergunningen zijn afgegeven. - Foto: ANPAkkerbouwlandschapDan is het er nog het argument ‘Ik vind zonne-akkers en windmolens maar niks in mijn akkerbouwlandschap’. Op zich een valide argument, maar meer een voor de boer als bewoner van het platteland dan voor de boer als ondernemer op zijn grond. Bovendien houd je er de buurman niet mee tegen, die er wel wat in ziet.Tot slot nog het argument ‘Daar ben ik geen boer voor geworden’;heel sterk is ook dat argument niet. Al helemaal niet voor wie slechts een deel van zijn bedrijf voor elektriciteitsproductie vrijmaakt.