‘Sterke verhalen over de droogte’

Aan de stamtafel scheppen boeren op over de droogte. De een vertelt een nog sterker verhaal dan de ander.We hadden een keer 20 millimeter en een keer 10 millimeter regen, we hoefden dus niet snel te beregenen. Het was nog best wel vochtig.Als je geen zin hebt in beregenen, vind je het ‘best wel vochtig’. Als je er aardigheid in hebt, vind je het gauw te droog.Ja hoor, gaan we de filosoof uithangen. Wij kregen maar 5 millimeter. We moesten dus wel beregenen. Zonder water was er niks opgekomen.Wat zeg je? 5 millimeter? Om jaloers op te worden! Wij hadden niks, sinds het poten is het hier al aan het stuiven, we konden niet eens de trekker zien waar we op reden. De aardappelen hebben we in het stof gepoot maar we konden niet eens ruggen maken. Bij het ruggenvormen dreef het stof direct weer horizontaal. Wat was het droog!Regen? Viel dat vroeger niet zo uit de lucht? Daar heeft mijn vader het nog wel eens overRegen? Viel dat vroeger niet zo uit de lucht? Daar heeft mijn vader het nog wel eens over, dan hadden ze op de radio een weerpraatje en dan voorspelden ze dat er regen zou vallen. En dat viel dan ook nog wel eens om de zoveel tijd. Maar tegenwoordig ...Viel er bij jullie wel eens regen? Hier vallen sinds mensenheugenis alleen maar slierten rupsharen en wat azijndruppels, daar heb je alles wel mee gezegd. We moeten letterlijk alles uit de sloot pompen. D’r gaat hier 5.000 liter diesel per week doorheen. Van de brandweer mochten we niet eens combinen omdat ze bang waren dat het zou vonken en de stoppel in brand zou vliegen.Een buurman die uien uit droogtescheuren wilde halen, hebben we met een touw omhoog moeten trekkenWat? Viel er bij jullie azijn? Bofkonten! Bij ons is het al jaren helemaal op. We moeten met een slang van 100 kilometer water halen uit de boezem, want het water is hier veel te zout. Maar dat gesleep met water heeft helemaal niks geholpen. Toen we de uien wilden oprapen, vielen ze allemaal in de droogtescheuren. Een buurman die er een paar uit wilde halen, hebben we met een touw omhoog moeten trekken.100 kilometer? Zei je daar 100 kilometer? Mazzelaars! Wij kunnen nergens aan water komen. Alles is te ver of verboden. We telen alleen nog wat cassave en zuring voor specialiteitenrestaurants. Als iets toch nog verdroogt, oogsten we ’s morgens de dauwdruppels van het gras en die gebruiken we dan ’s avonds om te bedruppelen.Bij de dijk houden we woestijnsafari’s op kamelen voor bedrijfsuitjesDauwt het bij jullie nog? Ongekend! Hoeveel geluk wil je hebben. We zijn ermee gestopt en hebben het land verhuurd voor zonnepanelen. Bij de dijk houden we woestijnsafari’s op kamelen voor bedrijfsuitjes. Onze opvolger gaat volgend jaar in de fata morgana’s.Weet je wat erg is? Wij hadden een vliegvakantie geboekt, maar het vliegtuig kon niet tanken. We hebben een hele nacht op een veldbed moeten slapen. Een hele nacht!(Verbijstering. Ongeloof. Na enige tijd verbreekt een van de aanwezigen de stilte). Ober, geef die man een bier. Tegen zoveel rampspoed kan niemand op.Lees ook: De droogte vreet aan boeren