Snippers en hoekjes

In Frankrijk is 7 procent natuur geen enkel probleem, in Nederland gaat het boeren veel grond kosten.Het is eindelijk vakantie: we fietsen in Frankrijk. We gaan in de richting van de Middellandse Zee. We zijn begonnen op een voor ons erg bekende plek: Ferme de Rochefort, oostelijk van Orléans. Ferme de Rochefort is de boerderijcamping van een Nederlands gezin. De boerderij van meer dan 100 hectare ligt aan de zuidkant van het Noord-Franse graangebied. Toen we op 16 juli hierheen reden stond alle graan er nog. Honderden kilometers tarwe en gerst. Het had al weg moeten zijn, maar ook hier heeft het veel geregend. Nu is het mooi weer geworden, de combines kruipen als grote insecten over het land. Ook Jan werkt nu dag en nacht, gadegeslagen door vooral Nederlandse kampeerders. En toch is er tijd voor een praatje. Over de voorstellen van Ciolos voor het landbouwbeleid na 2014 bijvoorbeeld. Jan hoeft zich als boer weinig zorgen te maken. In een gebied waar vrijwel alleen maar graan wordt verbouwd, zal aan de hectaretoeslag niet veel veranderen. Dat is een heel ander geluid dan dat van mijn boerenburen thuis. Die moeten vrezen dat hun hectaretoeslag gehalveerd wordt.
Ook over de voorwaarde van 7 procent natuur hoeft Jan zich in Frankrijk geen zorgen te maken. Er zijn zoveel heggen, bosjes, beekjes en overhoeken op het bedrijf, dat hij gemakkelijk aan dat percentage komt. Het is niet voor niets dat het hier stikt van de campings. In de meer noordelijke delen van het Franse graanbekken zal het wat lastiger zijn om aan de 7 procent te komen, maar ook daar is in het golvende landschap altijd wel wat grond te vinden die niet beteeld kan worden.
Bleker heeft aangegeven voor de natuurvoorstellen te zijn, mits een beetje minder en met vrijheid bij het invullen. Dat is te begrijpen, want in het verleden is bij ruilverkavelingen de natuurgrond nooit aan boeren toebedeeld. Die hadden er trouwens ook geen belang bij; de grond ging dus naar Staatsbosbeheer en andere natuurorganisaties. Er zou eens gekeken moeten worden of de gronden van Staatsbosbeheer niet alsnog meegeteld kunnen worden in het landbouwareaal. Maar ja, dan heb je inderdaad wel wat vrijheid vanuit Brussel nodig.
Ik vraag me nog steeds af wat de snippers en hoekjes straks moeten opleveren. Volgens mij is de natuur meer gebaat bij aaneengesloten oppervlakten. Waar het wel goed voor is, is de kwaliteit van het landschap. De boer staat in Frankrijk nog steeds hoog in aanzien, en dat heeft zeker te maken met het feit dat het landschap er nog aantrekkelijk uitziet door de heggen, beekjes en heuvels. Hoewel, voor fietsende vakantiegangers hebben die heuvels ook weer hun nadelen. Maar goed dat er geen verplichting komt om in Nederland heuvels aan te leggen.