‘Slimmer, sneller en gemakkelijker mestbeleid’

Binnen de landbouw kijkt niemand meer op van mest in het nieuws. Iedereen weet wel hoe de vork in de steel zit. Voor buitenstaanders is het niet zo eenvoudig.Hoe rijm je mestoverschotten en milieuproblemen met de zorg over het niet halen van landbouwkundige behoeften van de bodem? En hoe kies je positie tussen hoge administratieve lasten en starre regels voor ondernemers en een overheid die met steeds minder middelen achter cowboys en gehocuspocus met cijfers aan moet rennen?Het hart van een FarmHacker gaat sneller kloppen bij de vraag of het mestbeleid slimmer, sneller en makkelijker kan. Nieuwe technologieën maken het mogelijk om met sensoren de mestsamenstelling in real time en on the spot te meten. Er zijn apps in ontwikkeling die akkerbouwers helpen aan het juiste mestproduct voor ieder seizoen en gewas, initiatieven om de administratie papierloos te maken en big data-inzet om handhaving slimmer te maken. ‘Data kan nauwelijks worden hergebruikt’In de praktijk zetten vooruitstrevende partijen in op dit type innovatie. Maar het gaat langzaam. Vanwege de grote, natuurlijke variatie in mest en de neiging van mest om te ontmengen, is nauwkeurig meten sowieso niet makkelijk. De bereidheid onder boeren om meer te meten en registreren is laag. Laat staan de bereidheid om gegevens te delen. De overheid zelf wint relevante data in, maar door de wetgeving kan deze data nauwelijks worden hergebruikt. Meer ondernemersruimteDe vlucht naar voren is het spannendst, waarbij je als sector kiest voor datagedreven oplossingen en radicale transparantie. Wat te winnen valt is meer ondernemersruimte, doordat we de stap weten te maken van generiek naar specifiek beleid. De kwaliteit van mest en de behoefte van de bodem staan centraal. Of we hiermee richting een big brother is watching you-scenario toebewegen. óf een met harde data onderbouwde en herwonnen license to produce, is vooral een kwestie van ontwerp. Wie staat er achter de tekentafel?