Scheve verhoudingen

De omvang van zeugen- en vleesvarkensbedrijven loopt steeds verder uit elkaar. Dat zorgt voor problemen.Het blijft hard gaan met de schaalvergroting in de varkenshouderij. Volgens de laatste Agrovision-cijfers telt het gemiddelde zeugenbedrijf 456 zeugen. Vleesvarkensbedrijven huisvesten gemiddeld 1.736 dieren. De kopgroep in de varkenshouderij gaat echter veel harder. De dertig grootste bedrijven hebben alleen in Nederland al 850.000 varkens in de stallen liggen. Daarbij gaat vooral de ontwikkeling in de zeugenhouderij hard. De tien grootste zeugenbedrijven hebben samen 95.000 zeugen, 10 procent van de nationale zeugenstapel. De tien grootste vleesvarkensbedrijven hebben 155.000 vleesvarkens, dat is slechts 2,5 procent van het totaalaantal vleesvarkens. Verder liggen nog 52.000 zeugen en 150.000 vleesvarkens op de tien grootste gemengde bedrijven.
Gelet op deze verschillen is het duidelijk dat de ontwikkeling in de zeugenhouderij veel harder gaat dan in de vleesvarkenshouderij. Dat zorgt in de praktijk voor problemen. Zeugenhouders die opschalen, verwachten een hogere biggenprijs te krijgen voor de grotere koppels te leveren biggen. Ook exporteren deze ondernemers hun biggen vaker naar Duitsland.
Voor vleesvarkenshouders wordt het zo moeilijker tegen – een voor hen – acceptabele prijs kwalitatief goede biggen te kopen. De discussies over de verschillende biggennoteringen hebben daarmee alles te maken. Om de problemen het hoofd te bieden produceren enkele vleesvarkenshouders om die reden zelf biggen. Anderen kiezen ervoor van verschillende vermeerderaars kleinere koppels biggen te kopen.
Gelet op de ambities van de kopgroep in de zeugenhouderij worden deze problemen de komende jaren zeker niet kleiner. Met de huidige rendementen in de vleesvarkenshouderij is het voor menig vleesvarkenshouder een grote uitdaging de aanvoer van biggen goed te organiseren. Een ieder die een oplossing heeft voor dit probleem, nodig ik uit om mee te praten via www.boerderij.nl/varkenshouderij.