‘Samenwerking is geen scheldwoord’

Door samen te werken met collega’s is veel te winnen. Dat vergt wel een andere manier van denken.Allereerst wens ik alle lezers een mooi ondernemersjaar met veel geluk, gezondheid en succes in de productie en verkoop van uw producten en diensten. Het belooft weer een interessant jaar te worden. De varkenshouderij is in tegenstelling tot vele andere jaren goed begonnen en ook de vooruitzichten lijken goed voor 2017. Dat betekent niet dat we niet scherp moeten blijven in alles wat we doen.BoerenverstandVan oudsher is een beetje eigenwijsheid onze grootste kracht geweest in de Nederlandse landbouw: zelfstandig ondernemen. Zelf de touwtjes in handen hebben, hard werken en zelf keuzes maken. Ondanks de vele adviseurs die het bedrijf bezoeken en ‘gratis’ tips geven, willen we altijd graag zelf de eindbeslissing maken en vooral niet te veel afhankelijk zijn van anderen. We zijn over het algemeen eigenwijs, nemen niet gelijk aan wat anderen zeggen en dat heeft ons ook een eind gebracht. Met boerenverstand heeft menig ondernemer een mooi bedrijf opgebouwd. Toch moeten we dit misschien eens van een andere kant bekijken. In de huidige veranderde markt, waarin vergunningaanvragen en financieringen steeds moeilijker worden, wordt het steeds belangrijker om die eigenwijsheid meer los te laten en gebruik te maken van de kennis van anderen. En niet alleen van de kennis, maar ook van de omvang. Samen sta je immers sterker, maar daar ligt ook gelijk het probleem. Samenwerken voelt alsof we onze vrijheid inleveren. Het woord ‘samenwerken’ is bij veel ondernemers haast een scheldwoord. Ik denk dat het wel meevalt en dat we op dit punt nog veel kunnen leren, want in het buitenland zie je dat men hier veel verder mee is. Kansen grijpenTwee maanden geleden werd ik uitgenodigd voor een Global Farmers Masterclass in Sydney, Australië. Innovatie en samenwerking waren de belangrijkste thema’s van dit congres. Ik sprak er iemand uit een groep van 100 Australische akkerbouwers die een samenwerkingsverband hadden, waarin iedereen elk jaar kon inschrijven als er een nieuwe trekker nodig was. Zo kochten ze elk jaar zeer scherp ruim twintig trekkers tegelijk. In Nederland gaat het vaak om ego en betalen we liever te veel, als de trekker maar groter is dan die van de buurman. Ook sprak ik iemand van een samenwerkingsverband uit Brazilië, die voor 180.000 hectare tegelijk zaaizaad en bestrijdingsmiddelen inkocht. Als je dat ziet, dan zijn we echt aan het prutsen. En dan heb ik het nog niet eens over de integraties in Rusland en Zuidoost-Azië. Als we niet snel vergelijkbare initiatieven in Nederland gaan opzetten, dan gaan we weer een belangrijke slag missen. Laat wat eigenwijsheid en egoïsme varen en zie in dat de kansen voor gezamenlijke inkoop en verkoop groter zijn dan we denken!