‘Roep om ‘Duurzaam’ gaat niet weg’

Waar de overheid wordt gewantrouwd, kan Veldleeuwerik 2.0 haar diensten bewijzen.LNV heeft een verkenner aangesteld om te zien of van de boedel van de stichting Veldleeuwerik nog wat te redden is. Veldleeuwerik stopt namelijk per 1 januari 2020. De stichting krijgt de begroting voor 2020 niet rond, nu hoofdfinancier Heineken er geen geld meer insteekt. Vertrek was Heineken genadeklapDe stichting Veldleeuwerik kreeg al jaren moeilijk de jaarlijkse begroting sluitend, maar het vertrek van Heineken was de genadeklap.Duurzaam Geteeld-keurmerkIn de 18 jaar van haar bestaan heeft de stichting gewerkt aan het stimuleren van duurzame voedselketens door het opzetten van een kennis- en scholingsnetwerk in de akkerbouwketen. Verder was er het Duurzaam Geteeld-keurmerk.
Om met het laatste te beginnen: qua keurmerk heeft Veldleeuwerik-keurmerk niet veel voorgesteld. Om verschillende redenen. Het aantal van 400 Veldleeuwerik-telers was te klein om het keurmerk stevig neer te zetten. Tegen de achtergrond van het onderhand haast ondoordringbare woud van keurmerken is zo’n onspecifieke aanpak natuurlijk dodelijkVerder was het onduidelijke wat het keurmerk inhield. Veldleeuwerik stelt geen concrete duurzaamheidseisen aan het product of productieproces. De kern van Veldleeuwerik was dat iedere deelnemende akkerbouwer een eigen duurzaamheidsplan schreef en uitvoerde. Dat was misschien nuttig voor de individuele deelnemer, misschien ook voor de akkerbouwsector als geheel. Maar tegen de achtergrond van het onderhand haast ondoordringbare woud van keurmerken is zo’n onspecifieke aanpak natuurlijk dodelijk.Wat nog wél overeind staat, is het praktijknetwerk van telers die hebben gezegd te willen verduurzamen; 400 telers is dan heel veel. [...] Dat kan een platform worden waar heel de akkerbouw van kan lerenWat daartegenover nog recht overeind staat, is het praktijknetwerk van telers die tenminste de intentie hebben uitgesproken om te willen verduurzamen. Dan is 400 ineens wel heel veel. Zelfs als maar de helft of een misschien maar kwart daarvan in zo’n netwerk actief kennis wil delen, kan een platform ontstaan waar heel de akkerbouw van kan leren. _{Lees verder onder de foto.}De kern van Veldleeuwerik was dat iedere deelnemende akkerbouwer een eigen duurzaamheidsplan schreef en uitvoerde. Tegen de achtergrond van het onderhand haast ondoordringbare woud van keurmerken 'is zo’n onspecifieke aanpak natuurlijk dodelijk', schrijft Boerderij-redacteur Leo Tholhuijsen. Toch gloort er volgens hem nog wel hoop voor Veldleeuwerik 2.0: als op vernieuwing gericht platform waarvan de hele akkerbouw kan leren. - Foto: Ruud PloegKoeien & KansenIn de rundveehouderij blijkt in het project Koeien & Kansen een groep van 16 enthousiaste melkveehouders genoeg om op bedrijfsniveau oplossingen te vinden over hoe in de toekomst om te gaan met milieu, natuur, landschapsinrichting en dierwelzijn.Juist nu heeft de primaire akkerbouw behoefte aan gestructureerd zelf dingen bedenken, toetsen, verwerpen of perfectioneren. Want de roep om meer duurzaamheid gaat niet verstommenWe zitten in een tijd waarin het voortdurend gaat over biodiversiteit, natuurinclusief, minder chemie, kringlooplandbouw en ga zo maar door. Combineer dat met het huidige brede en diepgewortelde wantrouwen onder boeren jegens door de overheid bedachte maatregelen, en het is duidelijk wat voor goede diensten een boeren-innovatie-praktijknetwerk kan bieden. Juist nu heeft de primaire akkerbouw behoefte aan gestructureerd zelf dingen bedenken, toetsen, verwerpen of perfectioneren. Want de roep om meer duurzaamheid gaat niet verstommen.