Rituele dans in Brussel

Het Europees Parlement laat zijn tanden zien richting de Europese landbouwministers. Die hebben een aantal belangrijke punten uit het nieuwe landbouwbeleid tot niet-onderhandelbaar verklaard.Het parlement kan daar niet mee leven, vooral niet nu het voor het eerst echt mag meebesluiten over het beleid voor de komende periode. Dit is een voortvloeisel uit het zogeheten Pact van Lissabon dat in 2009 is overeengekomen.Alle Brusselse partijen moeten nog wennen aan deze nieuwe rol van het parlement. Het besluitvormingsproces was al taai en ondoorzichtig en dat is er nu niet beter op geworden. Tegenover een winst in democratisch gehalte - parlementariërs hebben in tegenstelling tot ministers een directe band met de kiezer - staat een toename in stroperigheid en onduidelijkheid. Denk alleen al aan het feit dat het parlement nu wel mee mag praten over de invulling van het landbouwbeleid, maar bij het belangrijke begrotingsbeleid alleen ja of nee mag zeggen - en dat dus niet echt kan beïnvloeden.De ferme taal die het parlement nu bezigt, moet in het licht van deze hogere Brusselse politiek gezien worden. Voor de Europese burgers en boeren is het te hopen dat onder het Ierse voorzitterschap eind deze maand echt knopen doorgehakt worden en dat de partijen niet blijven hangen in staatsrechtelijk gehakketak. Daarbij moeten ministers én europarlementariërs verder durven kijken dan alleen de belangen van hun eigen nationale achterbannen.