Renze Douma: ‘Onze locatie is ideaal voor de huisverkoop’

Renze Douma verkoopt ruim 80% van zijn tafelaardappelen aan huis. De huisverkoop speelt een grote rol in de bedrijfsvoering en het gezinsleven. Hij teelt vijf verschillende rassen waarvan hij een deel al vanaf juli rooit.De huisverkoop bij Renze Douma loopt van begin juli tot half mei en speelt een grote rol in de bedrijfsvoering. Zo moet er altijd iemand thuis zijn, rooit hij telkens kleine voorraden en kost het opzakken veel tijd. Een bel schalt hard over het erf, door de schuren en het huis als iemand het erf oprijdt. De familie verkoopt al tientallen jaren aan huis.Renze Douma rooit de vroege Doré in juni zonder te klepelen: "Je durft steeds meer." - Foto's: Henk Riswick“Het is heel geleidelijk gegroeid”, vertelt Douma. “Toen ik achter in de twintig was, rooide ik in de zomer een stukje vroege aardappelen met de hand en verkocht ik die aan huis. Dat was echt niet veel, maar heel geleidelijk werd het meer. Ik deed er een stukje Bildtstar bij en toen ging het echt snel. Groenteboeren reden langs, zagen het bord en stopten om te vragen of ik meer kon leveren. Dat heb ik meteen opgepakt. Wat dat betreft is onze locatie aan een drukke doorgaande weg ideaal. We verbouwen nu Doré, Eigenheimer, Forza, Bildtstar en Ottena.”Bedrijfsgegevens74 hectare akkerbouw
18 hectare tafelaardappelen
20 hectare suikerbieten
6 hectare uien
7 hectare winterpeen
23 hectare verhuur voor bloembollen en bloemkoolGroen loofRond de 80% van het areaal tafelaardappelen van Douma gaat tegenwoordig via particuliere verkoop en de wederverkoop van enkele grotere afnemers. Wat niet meer in de schuur past, gaat naar de groothandel. De hectares voor de huisverkoop krijgen geen andere behandeling dan de bulk. Wel kijkt Douma bij de vroege rassen uit met stikstof. “Anders rijpen ze niet snel genoeg af en blijven ze te groen.”Het bord aan de drukke doorgaande weg zorgt voor ruime klandizie. Facebook doet de rest.Verschil in het rooienIn het rooien heeft Douma wél verschil. Van de vroege aardappels rooit hij eerst een rij of twee. De verkoop moet aan de loop komen voor hij verder rooit. Als dat zover is, dan rooit hij wekelijks een paar rijen. “Ik laat ze zo lang mogelijk in de grond zitten. Elke week extra is meer groei. Daar moet je je niet op verkijken. Op een gegeven moment durf je steeds meer. Ik hoef het loof bij de eerste oogsten Doré niet eens te klepelen, kwam ik achter. De Eigenheimers dan weer wel.”De rooier heeft Douma samen met een collega met alleen pootgoed. “Met de rooidruk komt dat altijd goed. Hun oogst zit in grotere blokken en daar kan ik door een verkoopvoorraadje aan te leggen, goed omheen rooien.”Renze Douma (53) werkt in maatschap met zijn zoon Arjan (26). Zijn vrouw Cobie (51) is vanwege haar eigen werk sinds kort uit de maatschap.Kort lijntjeDouma lost de vroege aardappels vanuit de bunkerrooier rechtstreeks in de kist en doet ze na het drogen meteen in zakken. “Door dat korte lijntje hebben we amper stootbeschadigingen.” Ook de latere oogst die wel met kippers de schuur in komt, gaat via een korte lijn. Over een transportband van 7 meter gaan ze de kisten in. Na een paar dagen voor de koelwand rijdt Douma ze de koeling in. Gedurende de rest van de verkoopperiode gaan de rassen geleidelijk direct uit de kist via de sorteerlijn in zakken. Doordat de wand- en daarmee de droogruimte beperkt is, is het rooien en drogen een logistieke puzzel. Daarom, en omdat Douma nu een deel van zijn koelcel gebruikt om te sorteren, heeft hij een nieuwe schuur met uitgebreide opzaklijn in de planning. “Die schuurruimte alleen al zou de logistiek een stuk vergemakkelijken. Voor mij is een grotere sorteer- en opzakinstallatie daarbij een logische volgende stap, zodat ik ook voor derden kan opzakken.” De nieuwe schuur biedt straks ook ruimte voor zijn uien, die nu elders in opslag liggen.InplannenDouma zakt op in porties van 10 en 20 kilo. Alleen in de zomer verkoopt hij ze ook per 5 kilo. “Dan is het vrij rustig en ben ik een paar uur per week kwijt aan de opzaklijn. In het najaar en de winter is het een kwestie van enkele dagen per week opzakken. Ik naai ze trouwens niet dicht. Ik kan tegenwoordig sneller knopen.”Douma levert aan ongeveer tien grotere wederverkopers. Groenteboeren in de buurt en boerderijwinkels in regio’s waar weinig aardappelen worden verbouwd. “Die komen om de paar weken voor grote hoeveelheden. Soms is dat 400 kilo per twee week maar ik heb er ook één die 10 ton per week afneemt. Allemaal in zakken van 20 kilo. Dat is qua werk mooi in te plannen.”De grootste levering is voor een groenteboer in de buurt. Die brengt hij zelf. De rest wordt op pallets gehaald. Op zijn erf verkoopt hij zelf zo’n 5 ton per week aan particulieren.
De vroege aardappelen gaan meteen vanuit de bunker in de kist. Na een dag drogen worden ze opgezakt.Op zijn erf verkoopt hij zelf zo’n 5 ton per week aan particulieren.Geven en nemenQua prijs is het een kwestie van geven en nemen, vertelt Douma: “Ik vraag niet de top en ook niet het dal. Ik mag bij de wederverkopers wat duurder zijn dan bij de groothandel, vanwege de betere en constante kwaliteit. Door de korte lijnen, correcte bewaring en het minimale transport hebben we bijvoorbeeld amper transportbeschadigingen en een goede, constante smaak.”De 20-kilozakken die af bedrijf worden verkocht aan particulieren gaan altijd voor € 10 weg. Douma benadrukt dat daar veel werk tegenover staat. Zeker door het gefaseerde rooien in de zomer en het najaar, vult en leegt hij een groot deel van de kuubskisten tot wel vijf keer per jaar.
Douma wil de winkel niet te luxe. Gewoon basisverkoop van aardappels, uien en eieren.Douma rooit tot ver in het najaar wekelijks een deel. Zo pakt hij elke week de extra groei mooi mee.LocatieEen sterk punt van het bedrijf van Douma is de locatie. De grond is goed geschikt voor tafelaardappelen en het bedrijf is gevestigd aan de drukke weg tussen de Orchideeënhoeve en de snelweg. “Ik leg vaak een zak aardappelen in een achterbak waar ook al wat orchideeën staan.”
Extra promotie van zijn aardappelen is haast niet nodig, geeft Douma aan. “Er komen hier zoveel auto’s langs, onze borden vallen wel goed op. Het enige wat we daarnaast doen is een pagina op Facebook. Daar vermelden we wanneer we weer zijn begonnen met rooien en welke rassen er verkrijgbaar zijn.”