‘Regeldrift vergt ondernemersgeest en boerenhart’

De wereld juridiseert. De regeldruk neemt toe. Kunst is om de kansen te blijven zien.“Waarom nog meer regels?”, verzucht een melkveehouder op boerderij.nl. Hij reageert, net als zovelen, op het melkaanvoerplan van FrieslandCampina. ’s Lands grootste zuivelcoöperatie wil met leveringsrechten de melkstroom reguleren. “Er is geen ene ruk meer aan. Ze maken het met het jaar ingewikkelder. De zin is er compleet af”, oordeelt een collega minder diplomatiek. De kritiek op het plan is hard, direct. De vraag is of deze alleen de beleidsrichting van FrieslandCampina betreft, of dat vooral de timing verkeerd valt? Een ondernemer heeft nu eenmaal te maken met de markt. Hij moet inspelen op vraag en aanbod. In die gedachte is de opzet niet onlogisch, óók niet voor een zuivelcoöperatie. Regeldruk neemt toeHet moment lijkt vooral gevoelig. De veehouderij worstelt nog met de naweeën van afschaffing van de quotering. Groei, en het daaropvolgende fosfaatdebacle leverde zoveel frustratie op. Nu pakt FrieslandCampina de regie in regulering van de melkaanvoer. En er is nog meer. De regeldruk neemt hand over hand toe, en niet alleen in de veehouderij. De juridisering is landbouwbreed. In het krappe Nederland steken de tentharingen al snel bij de buurman. Alleen al voor een omgevingsvergunning is een karrenvracht aan papier nodig. Juridische procedures zijn eerder regel dan uitzondering, gelardeerd met torenhoge rekeningen van advocaten.Ondernemersgeest en een boerenhartDe regels ten aanzien van voedselveiligheid, volksgezondheid, welzijn en milieu worden strenger. De druk wordt alsmaar groter. Afnemers eisen garanties, vastgelegd in protocollen, procedures en certificaten. De discussie is soms niet eens zuiver, maar wat maakt het uit als de samenleving zekerheid eist. En als de bevoegde controle-instantie even onopmerkzaam is, nemen burger c.q. actiegroep die taak graag op zich. Elk klein foutje wordt afgestraft.Makkelijker wordt het niet. Het is de kunst om in deze wereld de kansen te blijven zien. Ja, dat vergt ondernemersgeest, én een boerenhart.