Rattengif

GM-mais ligt onder vuur vanwege Frans onderzoek met ratten. Voor- en tegenstanders gooien met modder.Ratten gaan sneller dood van genetisch gemanipuleerde (GM) mais NK603 die met Roundup is behandeld. Dat is de uitkomst van onderzoek van een Franse universiteit. Nu heb ik een hekel aan ratten, en dus lijkt dit goed nieuws. Het onderzoek was echter niet opgezet om nieuw rattengif te ontwikkelen, maar om de veiligheid van genetisch gemanipuleerde mais voor mensen te onderzoeken. De Fransen hebben twee jaar lang een groep ratten GM-mais gevoerd, terwijl andere ratten een ander rantsoen kregen. Zulk langlopend onderzoek was niet eerder gedaan, en dat is wat mij het meest verbaast. Zo moeilijk is de onderzoeksopzet toch niet? Twee kooien met ratten, elke dag op tijd voeren, klaar. Wetenschappers hebben blijkbaar ook blinde vlekken. Met dit onderzoek gaat de discussie over dergelijke Roundup-tolerante mais, en de GM-techniek in het algemeen, een nieuwe ronde in.
De berichtgeving van de tegenstanders van GM is voorspelbaar.  Wat dacht u van ‘Tumoren en nierbeschadiging door GM-mais laat ratten eerder doodgaan.’ Of van ‘GM-mais blijkt vergif’ en van ‘Ratten krijgen reuzentumoren van GM-mais.’
De beweringen van de tegenpartij zijn ook interessant, want die heeft een probleem. De publiciteitsmachine werkt dan ook op volle toeren. Ik las ergens dat de leider van het onderzoek, professor Séralini van de universiteit van Caen, zelf tegenstander is van GM. Dat is geen goed argument; ik ben ook wel eens ergens tegen, maar onderzoek het dan nog wel. Ook zou de onderzoeksmethode niet goed zijn: er zouden overgevoelige ratten zijn gebruikt. Ook dat argument helpt niet direct, zolang dergelijke ratten een voorspeller zijn voor wat met mensen gebeurt die GM-mais eten. Aan de statistische bewerking zou ook van alles rammelen. Dat is best mogelijk, maar ik kon zo gauw niets raars vinden. Ook zag ik ergens staan dat het onderzoek niet goed kon zijn, omdat het in een tweederangstijdschrift gepubliceerd is. Dat is dikke onzin: er is niets mis met het tijdschrift. Het heet Food and chemical toxicology en wordt uitgegeven door Elsevier. Wetenschappers vergelijken de kwaliteit van tijdschriften aan de hand van de zogeheten Impact Factor, en die is bij dit tijdschrift behoorlijk hoog. Ik zou blij zijn met een publicatie erin.
Er lijkt dus nader onderzoek nodig, en dat is ook precies waarvoor gepleit wordt door hen die over voedselveiligheid gaan. Tot dat is afgerond zal men terughoudend zijn met nieuwe vergunningen. Wat betekent het voor u? Bereid u maar voor op lastige vragen op verjaardagen waar ook niet-boeren zijn. En dump uw aandelen Monsanto, u kunt ze later altijd nog weer goedkoop terugkopen.