Productschappen in een nieuw jasje: een goed plan?
De nieuwe regering verkent een ‘productschap 2.0’. Een moderne publiek-private organisatie die boeren, ketenpartijen, NGO’s en overheid helpt om samen de grote opgaven van deze tijd aan te pakken. Elbert Roest ziet het wel zitten.
Thema’s als water- en bodemkwaliteit en biodiversiteit vragen om een integrale aanpak. Een productschap 2.0 is vooral een kans om het beste van toen te combineren met wat nú nodig is. Foto: Hans Banus
Voor sommigen klinkt dat als een terugkeer naar een systeem waar in 2015 bewust afscheid van is genomen. Voor mij is de verkenning naar een productschap 2.0 vooral een kans om het beste van toen te combineren met wat nú nodig is, een procesinnovatie dus.
De oude productschappen pasten niet meer bij hun tijd. Verplichte heffingen zorgden voor spanningen en niet iedereen voelde zich vertegenwoordigd. De sectoraal georganiseerde structuur was niet in staat de samenhangende duurzaamheidsvraagstukken van vandaag het hoofd te bieden. Waar de opgave voor de agrifoodsector inmiddels is verschoven van modernisering naar verduurzaming en maatschappelijke legitimiteit, bleven de instituties achter. Thema’s als emissies, water- en bodemkwaliteit, biodiversiteit, dierenwelzijn en volksgezondheid overstijgen sectorgrenzen en vragen om een integrale aanpak. Juist die samenhang ontbreekt nu vaak, waardoor uitvoering stagneert en dossiers blijven liggen.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
