Praktijkles in Canada (1)

In Canada werd ik als adviseur geconfronteerd met de dagelijkse praktijk op de boerderij. Dan blijkt dat het makkelijker is om over iets te praten dan om het te doen.Afgelopen week was ik in Canada, mijn ouders vierden hun 40-jarig huwelijksfeest. Helaas werd het geen feest, want mijn vader moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Maar voor deze adviseur is het wel nuttig om op de boerderij weer eens een paar praktijklessen mee te maken. Dan blijkt maar eens weer dat het makkelijker is om over iets te praten dan om het te doen. Of zoals een klant van mij een keer zei: ‘Het verschil tussen theorie en praktijk is veel groter in de praktijk dan in de theorie’.Land rollenGisteravond heb ik met mijn oudste zoon Mark, bijna 12, het land gerold. De sojabonen zijn door de loonwerker gezaaid. Daarna moeten we het land rollen, zodat het mooi vlak is. We drukken op die manier de vele kleine stenen goed de grond in. Het land moet zo vlak zijn omdat sojabonen laag groeien. Tijdens het dorsen moet de bek laag over de grond gaan om alle bonen te kunnen oogsten. In de Oekraïne zag ik dat daarvoor een zogenoemde flexhead wordt gebruikt. Dat is een combinebek waarvan de messenbalk flexibel is, zodat deze de bodem goed kan volgen.
Vroeger heb ik thuis ook wel eens land gerold na het zaaien van gras, dus ik dacht: och dat komt niet zo nauw, een beetje overlap en dat doen we wel even. Maar dat viel toch nog tegen. De rol die we vroeger thuis hadden was 3 meter breed, deze Canadese is 9 meter. Daar zit niet echt veel verschil in, maar het grootste probleem is dat je slecht, heel slecht het verschil kunt zien tussen wat je wel en wat je niet hebt gedaan. Dus was het continue turen waar nu weer te rijden. Ik was blij dat Mark met me mee was als stuurhulp. Hij zat, als bijrijder, hoger in de cabine en zag alles beter dan ik vanaf de trekkerstoel.Voordeel gps zelf gemerktTerwijl ik aan het rollen was, moest ik meteen denken aan het schrijven van de subsidie-aanvraag voor het Russische project waarin we met een groep bedrijven precisielandbouw promoten. We proberen daarbij wat financiële steun te krijgen om een groep Nederlandse topbedrijven op de kaart te zetten in Rusland.
In zo’n aanvraag moet je dan de verschillende technieken beschrijven en de voordelen daarvan aangeven. Niet alleen wat het financieel oplevert, maar ook de milieuwinst en arbeidsomstandigheden. Bij de stuurhulpen en automatische stuursystemen van SBG en Consillion hebben we dus ook opgeschreven dat deze hulpjes het werk van de chauffeur veraangenamen. Hij hoeft niet meer te kijken of hij wel goed rijdt. Hij kan zich richten op de omgeving en op de machine. Op het moment van schrijven dacht van ‘ja, ja’, maar nu ben ik helemaal overtuigd. Want naast het feit dat het lastig was om het juiste spoor te volgen, lagen er niet alleen kleine stenen, maar ook enkele hele grote. Als je die voor de rol krijgt en je rijdt te hard, dan is de rol kapot of krom en de steen maakt een groot gat in het land.Precisielandbouw juist bij grote bedrijvenVoor Rusland lijkt het soms een beetje vreemd als je over precisielandbouw praat. Het is immers zo’n groot land en de bedrijven zijn er eveneens immens groot. Maar juist dan verdien je deze technologie erg snel terug. Reken bij het rollen van de grond maar eens met gemiddeld een meter overlap. Die heb je al snel met onervaren (dat heb ik nu zelf ondervonden) of minder gemotiveerde chauffeurs. Dan verdien je in Rusland op een bedrijf met 4.500 hectare de investering in een autopilot in een jaar terug, alleen al met de besparing van 4.000 liter diesel. Echter, ook bij werken met personeel in Nederland of Canada zou ik zeker gaan voor een vorm van gps-besturing. De chauffeur hoeft dan minder te letten op het rijden en kan zich veel meer richten op de machine.Foto's: René Kremers