Politieke keuze

Een goeie verkoper kan alles aan de man kan brengen, van auto's tot naaigaren. Net zo goed kan een goede politica elk departement runnen, of het nou Onderwijs is of Economische Zaken. Dat moeten Mark Rutte en Diederik Samsom gedacht hebben toen ze Sharon Dijksma vroegen staatssecretaris van Landbouw te worden.In politieke kringen geldt zij als een veilige keuze. Dijksma draait al zo lang mee in de politiek dat onaangename verrassingen van het soort dat Co Verdaas de das omdeed, bijna onmogelijk worden geacht. Jarenlang zat ze in de Tweede Kamer, ze overleefde verkiezingsnederlagen en -overwinningen en ze was ook al eerder staatssecretaris. Ondanks haar 41 jaar heeft ze al twee decennia ervaring in de Haagse politiek.Dat weegt blijkbaar zwaarder dan kennis van het departement waar ze bewindspersoon wordt. Voor de nieuwe staatssecretaris van Landbouw is de land- en tuinbouw een vreemde sector, die ze helemaal zal moeten leren kennen. Nu wreekt het zich toch dat er geen apart ministerie meer is.Is de keuze daarmee wel zo veilig? Landbouw is geen politieke, maar een technische portefeuille. Om er iets gedaan te krijgen zijn kennis van zaken en gevoel voor de mensen in de sector zeker zo belangrijk als partijpolitieke vrienden. Beginnen met een schone lei kan voordelen hebben, maar ervaringen uit het verleden met Brinkhorst, Van Aartsen en Faber leren dat een bewindsman of -vrouw daar ook goed last van kan hebben. Tot nu toe is het landbouwverhaal van Rutte-II nog erg zwak.