‘Noodkreet om landbouwvisie’

Hans is het eens met de jonge boeren in Overijssel. Die luidden de noodklok in een brief aan hun provinciale bestuurders. Ze vragen om een toekomstvisie.Nu hebben ze te maken met strakke regelgeving, die zo maar weer kan veranderen als er een andere politieke wind gaat waaien. Ze willen zekerheid over hun mogelijkheden in de toekomst.Daarom zijn de verkiezingen van volgend voorjaar zo belangrijk. Het Rijk stoot taken af naar de lagere overheden: provincie, gemeenten en waterschappen. Die nemen los van elkaar weer besluiten, soms tegenstrijdige. Daarna stapelen de regels zich op. Varkenshouders hebben het steeds vaker over stoppen“De bedoeling was om de regelgeving dichter bij de basis te brengen”, zegt mijn Brabantse Hanna. “Nou, daar kunnen ze in Brabant van meepraten. De politiek neemt beslissingen, die de varkenshouderij om zeep helpen. Mijn familie heeft generaties lang met genoegen varkens gehouden. Mijn broers ook nog. Dat is niet meer zo met hun opvolgers. Die praten steeds vaker over stoppen. Ze houden van varkens, maar worden horendol van de regelgeving. Die beperkt hun in de bedrijfsvoering en levensvreugde.”LTO heb ik nog niet op een visie kunnen betrappenJa, het is wel veranderd in Brabant. Toen ik trouwde met de dochter van een grote varkenshouder keek mijn schoonfamilie een beetje op mij neer. Een arm zandboertje, met koeien. Dat was toch niet de gewenste partij voor dochter Hanna.Een duidelijke koers in ook van de provincie niet te verwachtenHoe anders is het nu. Ook wij ervaren de regeldruk, maar veel minder dan de varkenshouders. Wat niet wegneemt dat de Overijsselse jongeren gelijk hebben met hun noodkreet om een duidelijke visie.“Een algemene visie wordt moeilijk”, zegt Hans. “Dat begint al bij de boeren. Kijk naar de verschillen in de melkveehouderij. Grondgebonden, biologisch en gangbaar, allemaal eigen visies. Dat vertaalt zich richting de politiek. De vage landbouwvisie van minister Schouten sluit daar naadloos op aan. LTO heb ik nog niet op een visie kunnen betrappen, vermoedelijk om zoveel mogelijk leden binnen boord te houden. Kortom, een visieloos rommeltje. Dan kun je van de provincie ook niet meer verwachten.”Weinig aan toe te voegen.