Niet goed voor imago boer

Televisiezenders omarmen de boer. Sinds Boer zoekt vrouw is hij een Nationale knuffelboer.Moeten we daar blij mee zijn? Zeker, ik kijk ook naar het programma. Ik leef ook mee met de pogingen van boeren om de lege plek in het tweepersoonsbed beslapen te krijgen. Maar hoe komen we er uit als boer?

Niet zo goed. Zeker, we zijn hardwerkend en eenvoudig. We staan voor dag en dauw op. We verzorgen onze dieren goed. Allemaal pluspunten.

Maar wat blijft er hangen? Is dat niet het beeld van de eenzame man op een afgelegen bedrijf? Vaak vertroeteld door zijn oude moeder en omringd door broer(s) en zuster(s). Die beweren dat het toch zo'n lieve, beste jongen is. Waar blijft echter de betrokkenheid van de boer bij de maatschappij? Wat doet hij in zijn vrije tijd?

En dan zijn werk. Het lijkt wel of dat zich alleen in schuur of stal afspeelt. Of in een ouderwetse boerenkeuken aan een tafel met een zeiltje. Dat een boer ondernemer is en dat hij een belangrijk deel van zijn tijd besteed aan het managen van het bedrijf blijft onderbelicht. Evenals zijn miljoeneninvesteringen. Een goede boer is minstens zoveel ondernemer als arbeider. Alleen dat laatste krijgt aandacht. Leuk voor de kijkcijfers, maar niet goed voor het imago van de boer.

Binnenkort komt er weer een nieuw boerenprogramma. RTL 7 wil een tv-serie maken met de titel: de sterkste boer van Nederland. Die mogen trekker trekken, koetje tillen, melkbus liften, boerin heffen en gier kruien.

Daar gaat het imago van de boer. Hij is ondernemer, maar wordt neergezet als dommekracht. Jammer.