New Holland T6.175 AC: zuinig, modern én eenvoudig

New Holland weet geavanceerde instellingen te combineren met eenvoud. De motor is de meest efficiënte. De hardware is dezelfde als in de Case IH, dus met dezelfde irritante geluiden onder de cabine.De nieuwe T6-serie (versie 2016) bestaat uit zes modellen, waarvan vijf met viercilindermotor die dezelfde wielbasis hebben als de zescilinder. TREKKER testte negen 165 pk-machines mét cvt en voorlader in een multitrekkertest afgelopen herfst op het Finse platteland. Instappen en wegwezen: heel eenvoudig (3,9 uit 5)New Holland is een van de eenvoudigste trekkers in deze test. De cvt laat zich goed bedienen. De cabine is overzichtelijk ingedeeld, vooral omdat belangrijke functies direct toegankelijk zijn.
Een nogal krappe trap leidt naar een vierstijlencabine die een wat smalle indruk geeft. De armsteun is elektrisch te verstellen, maar alleen in een schuine lijn: omhoog en naar voren of andersom. - Foto's: Ola TandeDe transmissie-instellingen zijn helder. Bij het voorseriemodel duurde een rijrichtingwissel te lang, maar New Holland lostte dit op door de agressiviteit te integreren in de cvt-agressiviteit.Motor: meest efficiënte in de test (4,0 uit 5)Bij de stationaire motorvermogensmeting (boost is niet actief) levert de FPT-motor 97,8 kW en 580 Nm. Dat is gemiddeld. De T6 was het zuinigste bij maximaal vermogen (237 gr/kWh) én bij maximaal koppel. Als we de 80,4 kW (109 pk) trekkracht vergelijken met het maximale ‘folder’-vermogen zonder boost (114 kW / 155 pk), is dat 71%. En met boost daalt dat percentage naar 62%.
De bestickering van de aftakastoerentallen zijn misleidend geplaatst langs de hendel.De armleuning is elektronisch te verstellen, maar de mogelijkheden zijn beperkt. De verstelling loopt namelijk in een schuine lijn.Transmissie: goede mix pedaal en hendel (3,9 uit 5)New Holland’s cvt wisselt het makkelijkst tussen rijpedaal en rijhendel: geef de hendel een zwaai of stamp op het rijpedaal en daar gaat-ie. Alleen Kubota en Case IH komen dichtbij. De transmissie heeft (intern) een automatische groepenwissel waarbij de software moeite heeft met het kiezen tussen die twee groepen. Bij veldwerk geeft dat een nerveus karakter. New Holland loste dit op middels nieuwe software waarbij je de eerste (interne) groep blokkeert. Het wisselen van rijrichting duurde te lang bij het voorseriemodel. Ook dat loste New Holland op door de shuttle-agressiviteit te integreren in de cvt-agressiviteit. Ook: in de nieuwe modellen is de handrem geïntegreerd in de shuttle. Transmissie-instellingen zijn helder. Cabine & comfort: details doen het (3,2 uit 5)Voor een lange chauffeur is de dakrand aan de lage kant, maar het dakraam is top. In de cabine ontbreekt een gekoelde plaats voor eten, en handschoenen gaan in dakvakken in het plafond. De airconditioning heeft graden-instelling. De stoel werkt fijn (Grammer Comfort-stoel met draaiende hoofdsteun). De verstelling van het stuurwiel is beperkt. De armsteun verstel je elektronisch, maar beweegt in een schuine lijn. De A-stijlen en de voorlader beperken het zicht naar voren. De ruitenwisser voorop kan niet van het raam worden getild.
Vanwege de EU-richtlijn heb je een stuk gereedschap nodig om de motorkap te openen. Het openen van de radiator gaat wat moeizaam vanwege de kleine en veel kracht vragende pennetjes. Maar als hij eenmaal open is, biedt de New Holland genoeg ruimte voor een schoonmaak.Praktisch: de polen zijn goed bereikbaar en van elkaar gescheiden met een kunststof plaatje.Lees hoe de geteste trekkers zich verhouden tot elkaar, hoe ze presteren, wat ze verbruiken, wat ze kosten en hoe ze scoren ten opzichte van elkaar. Ga naar TREKKER van februari (nr. 341) voor de algemene testresultaten. De bevindingen per merk staan in het nummer van maart (nr. 342). Beide verhalen beginnen op pagina 12. U vindt alle gepubliceerde trekkertests op een rijtje op trekkermagazine.nl/trekkertest.Auteurs: Bob Karsten en Bas van Hattum