Na de feestdagen schoonmama op bezoek

De kinderen lopen nog steeds in pyjama als opa en oma op de koffie komen. Schoonmama kan het niet laten er iets van te zeggen. De hint is wel duidelijk.Laat ik me om te beginnen even voorstellen. Mijn naam is Gerda. Ik besta niet echt, maar ben opgebouwd uit vele boerinnen die wél bestaan. Ik ben 38 jaar en getrouwd met Peter. We hebben twee kinderen: Thijs van 8 en Anniek van 6.
Ik werk parttime als lerares op een basisschool, daarnaast werk ik mee op ons bedrijf. We hebben 75 melkkoeien, 150 vermeerderingszeugen en 35 hectare akkerbouw.
Vanaf nu zal ik regelmatig vertellen over mijn leven als boerin. Want zo zie ik mezelf wel. Voor mij is een boerin een vrouw die meewerkt op de boerderij. Ik doe de administratie, ben erbij als een koe moet kalven, geef de pasgeboren biggen hun ijzerinjectie en als het moet, klim ik ook op de trekker.
Ik ben niet van boerenkomaf, zoals dat heet. Ik kom uit een gezellig dorp waar het boerenleven min of meer om de hoek ligt. Varkens, koeien en de bijbehorende luchtjes waren me dus niet vreemd. Dat ik met een boer trouwde, was toeval. Ik kwam Peter tegen op de jaarlijkse kermis. We waren allebei een beetje aangeschoten en voor ik het wist had ik stevig verkering. Inmiddels woon ik alweer tien jaar op de boerderij.

Vanaf vandaag zal ik u vertellen over mijn dagelijkse leven.Na de feestdagen schoonmama op bezoekZo, dat waren de feestdagen dan weer. Het waren gezellige dagen. De kinderen hebben nog kerstvakantie, dat zorgt voor een relaxte sfeer. Even is er niet de druk om ze op tijd in de kleren te krijgen en te laten ontbijten. Ze mogen in hun pyjama’s lopen zolang ze willen. Dat doen ze dan ook. Toen ik vanochtend tegelijk met Peter opstond om te helpen in de stal, liepen de kinderen al beneden rond. In pyjama. Toen ik na het melken binnenkwam om het ontbijt te maken, zaten ze op de bank tv te kijken. In pyjama. En nu het koffietijd is, lopen ze nog steeds in pyjama.
Mijn schoonouders komen zo koffiedrinken en daarom probeer ik de kinderen een beetje aan te sporen. ,,Jongens, ga jullie nou aankleden want opa en oma komen zo.” Ze mompelen wat, maar maken verder geen aanstalten. Ze zijn te druk met hun Playmobil.
Als mijn schoonouders even later tegelijk met Peter binnenkomen, zijn Thijs en Anniek nog steeds niet aangekleed. Schoonmama kan het niet laten daar wat van te zeggen: ,,Wát? Lopen die kinderen nou nog steeds in de pyjama? Is er dan niemand die ze een beetje achter de vodden zit?”
De hint is wel duidelijk. Ze vindt dat ik veel te los ben. Vroeger schoof ze dat op het feit dat ik niet van boerenkomaf ben. Zulke mensen leiden in haar ogen een losbandig leven zonder structuur en regelmaat en daar komt alleen maar ellende van. Dat is volgens haar de reden dat er hangjongeren komen die rottigheid gaan uitvreten.
Omdat ik vandaag even geen zin heb in een dergelijke preek, houd ik mijn mond en schenk koffie.

Mail met Gerda