‘Masterplan chitwoodi is nodig’

De verspreiding van chitwoodi gaat hard. Sectoroverschrijdende aanpak van het aaltje is daarom nodig.Het maiswortelknobbelaaltje - Meloidogyne chitwoodi of kortweg chitwoodi-aaltje – is een groot probleem geworden in Nederland. Het heeft zich verspreid over alle lichte gronden. Dat zijn de zandgronden, maar ook de lichte klei in delen van de IJsselmeerpolders. Negen nieuwe cirkelsHoezeer het aaltje terrein verovert, liet maandagavond in Espel de NAK zien. In 2016 zijn er opnieuw negen cirkels met een straal van een kilometer bijgekomen waarbinnen alle pootaardappelen moeten worden onderzocht op chitwoodi. Meer en meer cirkels raken elkaar. Er wordt wel gezegd dat lichte percelen vrij zijn van het aaltje, zolang je er niet naar zoekt. Anders gezegd: waar je zoekt, vind je het. De verspreiding kan zo snel gaan doordat veel landbouwgewassen, onkruiden en groenbemesters waardplant zijn of het aaltje vermeerderen.Zorgwekkend voor exportChitwoodi tast in eerste instantie alleen de kwaliteit van gewassen aan, bij zware besmetting kost een besmetting kilo’s. Maar zorgwekkender is dat deze aaltjes overgaan met poot- en plantgoed. Nederland is daar juist grote exporteur van.Terecht dan ook dat de pootaardappelsector bij na twee jaar geleden aanvullend op EU-eisen, de Stichting Pootgoed Versterkende Maatregelen (PVM) heeft opgericht. Tegelijk is een sectoroverschrijdende, ketenbrede aanpak van het aaltje op zijn plaats dat zich haast overal thuisvoelt. Een Masterplan chitwoodi is nodig.Lees ook: WUR-onderzoeker: chitwoodi is te verslaan