Marktdag in Dar e Suf

Op de markt in Dar e Suf wordt gewogen met stenen en stukken ijzer. De kennis van de boeren is groot, want ze vragen gericht naar 2-4 D voor bestrijding van onkruid.Zo rondlopend over de markt zie je veel overeenkomsten maar ook verschillen: de marktparkeerplaats staat vol met ezeltjes, vastgebonden aan een pen in de grond. Ook het meet- en ijkwezen heeft hier nog wel wat werk te doen, zo te zien aan de stenen en stukken ijzer van de weegschaal. Maar… mensen vertrouwen er kennelijk toch op dat dit bijvoorbeeld 7 kilo is? (zie foto)

Veel boeren brengen graan om te malen. Dit moet geschoond worden en dat gebeurt op een zeiltje op de grond met een zeef. Gewas- en geneesmiddelenwetgeving staan nog in de kinderschoenen; Ahmad Shah verkoopt alles door elkaar aan wie maar wil. Literflessen bestrijdingsmiddel worden met een injectiespuit verdeeld over lege vaccinflesjes en dan moeten boeren maar geloven dat wat erin zit, is wat Ahmad Shah beweert dat het is. Maar de boeren weten wel wat ze willen: “kun je geen 2-4 D brengen voor al het onkruid in de tarwe?”

Zo te zien in de velden hebben ze eerst een gele roest resistente variëteit van gerst en in mindere mate tarwe nodig. Ook staat UG 99 (een nieuwe stengelroest die 10 jaar geleden in Uganda voor het eerst gevonden werd en nu al tot Iran is opgerukt) voor de deur en moeten er resistente variëteiten geteeld gaan worden voor het geval deze schimmel binnenkomt. Als je deze schimmel als een soort ‘tarwepest’ aankondigt, komt er meteen de vraag waar ze zaad voor resistente variëteiten kunnen krijgen.Zonder vooruit zien kom je er niet!Konden overheidsdienaren hier maar net zo goed vooruit zien als de boeren: als regeren “vooruit zien” is, dan ontbreekt het hier in Afghanistan zeker op het gebied van de landbouw nog steeds aan een regering. Alle projecten en buitenlandse deskundigen blijven uiteindelijk toch maar lapmiddelen en doekjes voor het bloeden.Foto's: Anton van Engelen