‘LTO, werk aan de winkel … Haal meer uit GLB!’

Wij zitten in de EU, dat is nu eenmaal zo. Maar dan is het wel de taak van de beleidsbepalers om eruit te halen wat mogelijk is.Het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) laat weer van zich horen. Het gaat over geld en vooral de verdeling daarvan. Meer dan 50 jaar geleden gestart met als doel voldoende betaalbaar voedsel voor de bevolking én een goede prijs voor de telers. Gereguleerde markt dus. Helemaal zoals nu sommige stromingen dat nog steeds wensen. Later werden de doelstellingen van de subsidie breder. Plattelandsontwikkeling, natuur, waterkwaliteit, innovaties en duurzaamheid. Ook de modernisering van de bedrijven krijgt de aandacht om samen met de innovaties de sector op een hoger niveau te brengen.Nederland betaalt per jaar miljarden méér aan EU dan het ontvangtKlinkt goed allemaal en dát met geld van de EU. Vergeet dat laatste maar snel. Eigen geld dus! Nederland betaalt per jaar € 2,5 miljard meer aan de Europese Unie dan het ontvangt. Als nettobetaler staan wij trots bovenaan. Op die manier kunnen de Timmermans‘en en de Van Baalens en straks Rutte mooi weer spelen in Brussel. Voor wat hoort wat, tenslotte!Als nettobetaler in de EU staan wij als Nederland trots bovenaan. Op die manier kunnen de Timmermans‘en en de Van Baalens en straks Rutte mooi weer spelen in Brussel. Voor wat hoort wat, tenslotte!‘Steeds meer partijen eten mee uit EU-ruif’Maar goed, er komt wat terug van onze inleg en we mogen als Nederland zelf invullen hoe we dat besteden, wel binnen de kaders van de EU. Dat er steeds meer partijen uit de ruif mee willen eten is duidelijk, van het geld moeten we zelfs het klimaat gaan redden. Maar een groot gedeelte gaat op aan hectaretoeslag, en we kunnen als sector allerlei subsidies aanvragen voor innovaties en ontwikkeling van onze bedrijven. Individueel kunnen we dat doen, maar ook als groep. Prima. Wel zijn de aanvragen tijdrovend en lang niet altijd succesvol. Maar mede door deze impulsen staat de Nederlandse agrarische sector op een hoog niveau.Frankrijk betaalt relatief véél minder aan de EUDat het ook anders kan, zien we bij Frankrijk. Frankrijk betaalt per persoon ongeveer de helft van wat wij betalen. Profiteur klinkt ook wel een beetje Frans! Ook de besteding is daar heel anders geregeld en van bedrijfsontwikkeling hebben ze nog nooit gehoord. Gevolg daarvan is dat de kostprijs van voedsel veel te hoog ligt. In plaats van de schouders eronder te zetten, gaan onze Franse collega’s de straat op en vaak niet zonder resultaat. Een dramatisch verschil in één EU!‘Frankrijk betaalt per persoon ongeveer de helft van wat wij betalen. Profiteur klinkt ook wel een beetje Frans!’ Fijn of niet, we zitten in de EUWij zitten in de EU en of we er blij mee moeten zijn weet ik niet maar het is zo. Tegen de beleidsbepalers zeg ik: haal eruit wat mogelijk is. Maak het aanvragen van subsidies gemakkelijker en laat zo veel mogelijk van het geld aan de sector toekomen. Gezond, goedkoop en veilig voedsel is voor iedere inwoner van belang. ‘Financier BO Akkerbouw met EU-gelden, dat zijn eigen gelden’Tot slot: de Brancheorganisatie (BO) Akkerbouw, opgericht na het dramatische opheffen van de productschappen en bedoeld om het collectieve onderzoek te financieren, staat financieel droog. Ze krijgen geen enkele steun om iets te organiseren. Mijn voorstel: ga die BO’s ook financieren met de EU-gelden, lees: eigen gelden. Er wordt nu nog iets gedaan met oud geld, maar dat is eindig en dat betekent: geen innovatie, geen ontwikkelingen. LTO en anderen, werk aan de winkel!De Brancheorganisatie Akkerbouw, opgericht na het dramatische opheffen van de productschappen [...], staat financieel droog. Ze krijgen geen enkele steun om iets te organiseren. Mijn voorstel: ga die BO’s ook financieren met de EU-gelden, lees: eigen gelden.