‘LTO huilt krokodillentranen om knelgevallen’

Er is geen ruimte voor extra fosfaatrechten voor de knelgevallen, zegt men. Onzin.“LTO blijft knokken voor knelgeval”, zo luidde een kop in het LTO-blad. Aan het woord was Wil Meulenbroeks. Hij zit er echt mee: “het is heel lastig”, “het is een groot dilemma”, “dat gaat me aan het hart”. Maar de conclusie is dat de mogelijkheden heel beperkt zijn, hoewel LTO steeds gesprekken voert met banken, ministerie en accountants. “Er is gewoon geen ruimte” en “voorzichtigheid is op zijn plaats”, aldus Meulenbroeks. Ook minister Schouten zit erg in de maag met de gevolgen van de invoering van de fosfaatrechten: “Ik besef terdege dat het fosfaatrechtenstelsel ingrijpende en pijnlijke gevolgen kan hebben voor individuele ondernemers en hun gezinnen” en “Ik voel mee met de ondernemers die niet geholpen kunnen worden bij de problemen die zij ervaren met het fosfaatrechtenstelsel”. Lees ook: ‘Knelgevallen’ fosfaatrechten vallen buiten de bootGehele sector wil niet opdraaien voor knelgevallenWat is nu eigenlijk het probleem? Er zijn te veel fosfaatrechten uitgedeeld, dus is er geen ruimte voor extra rechten voor de knelgevallen, zegt men. Onzin. Je kunt zelfs nu nog een generieke korting doorvoeren als je dat wilt, de wet biedt daarvoor de mogelijkheid. Ook zouden knelgevallen moeilijk af te bakenen zijn. Ook onzin. Daar is genoeg ervaring mee (melkquotum, varkensrechten). Waar het natuurlijk om gaat is dat de gehele melkveesector niet wil opdraaien voor een rechtvaardige behandeling van de knelgevallen. Dan zouden namelijk alle melkveehouders moeten bijdragen en weer meer koeien moeten inleveren of rechten aankopen. Geen draagvlak“Ik zie hier geen draagvlak voor”, aldus de minister over die extra korting. Dat is een terechte constatering. Dat draagvlak zou immers van LTO moeten komen en die zegt wel te blijven knokken voor de knelgevallen, maar doet dat in werkelijkheid helemaal niet. Begrip en meegevoel, daar blijft het bij. Vanaf het begin van de discussie heeft LTO de knelgevallen in hun sop laten gaarkoken. Krokodillentranen, dus. ‘Mijn hoop is gevestigd op een flinke juridische afstraffing van dit beleid’Tja, en dan zal de rechter uitkomst moeten bieden. Alle knelgevallen laten het er niet bij zitten, dat kunnen ze zich ook niet permitteren. Mijn hoop is gevestigd op een flinke juridische afstraffing van dit beleid. En als we dan weer boven het fosfaatplafond komen en de derogatie verloren gaat, dan kunnen Schouten en Meulenbroeks pas echt in tranen uitbarsten. En ik zal in mijn vuistje lachen.