‘Linkse acties kosten geld’
Actievoerders van Extinction Rebellion krijgen het minder druk. Bedrijven als Shell, Unilever en DSM zijn het land uitgejaagd. Niet met geweren, maar met verbaal geweld. Bijvoorbeeld over klimaatveranderingen. Met hulp van een besluitloze regering-Rutte, die weinig waardering toont voor de bedrijven.

Leden van Extinction Rebellion starten bij het Provinciehuis Arnhem aan een protestmars richting Den Haag. Extinction Rebellion wandelt in zeven dagen tijd vanaf Arnhem langs de A12 naar Den Haag. De mars eindigt op 27 mei. Dan wil de klimaatactiegroep de A12 in Den Haag wil blokkeren om te demonstreren tegen subsidies van de overheid aan de fossiele industrie. - Foto: ANP / Robin Utrecht
Je zou denken dat internationale ondernemingen voor de VVD belangrijk zijn, maar niets is minder waar. Dankzij het slechte klimaat – dan heb ik het niet over het weer, maar over investeringen – weken ze uit naar Engeland en Zwitserland.
Demonstreren en vertrekken... om het klimaat
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










Als dhr Thijssen de Rabo bank verantwoordlijk houdt voor de groei binnen de voedselproductie (land en tuinbouw) dan wordt het tijd dat hij het boek "De Graan Republiek" eens goed leest. Dan zal hij tot de conclusie komen dart dhr. Mansholt een prominente PvdA politicus, de geestelijke vader van de mechanisatie en bedrijfsgroei binnen de landbouw is. De vergroting van de landbouw bedrijven is een Socialistische uitvinding waarbij de bank niet meer is dan een geldverschaffer. Helaas de huidige prominente Socialisten (PvdA) en Communisten (GL, SP) blijven ontkennen dat hun eigen partijen of voorlopers van hun politieke stromingen de bedekers en politieke vaders van deze bedrijfsgroei zijn en dat de liberale marktwerking deze productie groei heeft geactiveerd. Nu laten deze partijen zich gebruiken als politieke macht van de actie organisaties, waarbij ze wel de eisen van de actievoerders tot beleid maken, zonder na te denken over de gevolgen maakt hun politiek tot een levens gevaarlijk beleid. Ze zullen net als Mansholt na hun pensionering tot de conclusie komen dat hun ingang gezette beleid tot ongewenste resultaten heeft geleid. het repareren zal weer tot ongekende fouten leiden, omdat actievoerders niet verder kunnen denken dan van 12:00 uur tot de middag. Zo houden ze werk en blijft de politiek nodig tot er een dictator opstapt die goed gaat zorgen voor zichzelf en zijn vrienden.