‘Lekker koken’

Ik hoor nogal eens enthousiaste berichten over een soort ei van Columbus als het gaat om marketing.Een pruimenteler kon zijn te kleine pruimen aan de supermarkten niet kwijt en zijn zus begon een actie: Red de pruimen van Kees. Het lukte! Boodschappendiensten en buurtsupers hielpen hem van zijn pruimen af. Het was misschien een beetje sneue, maar wel succesvolle marketing. De actie liet zien dat voedsel emotie is. Je wil pruimen eten zoals God ze bedoeld heeft, puur van de boom en niet zoals de supermarkt ze in hun advertentieblaadjes afbeeldt.Authentiek voedselEen kersenteler vertelde me dat hij zoveel succes had met zijn kersen. Een geweldige smaak, veel beter dan die van die andere kersenteler. De klanten komen uit heel Nederland. Zijn kersen smaken zoals de mensen denken dat kersen horen te smaken. U ziet het niet, maar ik knik instemmend bij deze verhalen. Dat is precies waardoor biologische landbouw zo in de lift zit. Steeds meer consumenten willen authentiek voedsel.Biologische marketing wordt gewantrouwd alsof het een enge sekte isIn de tegenreflex schietenMaar dan komt het: als ik dat hardop zeg (dat doe ik niet, want ik ben niet zo goed in marktpraatjes), dan schieten mensen in de tegenreflex. ‘Nee, dat biologisch is toch zo’n besodemieterij! Bio-boeren gebruiken veel meer energie dan gangbare telers, die bio-middelen verstoren net zo hard het milieu, en bio-consumenten zijn van die halfgare zweefkezen die van het padje af zijn. Daar ga je toch niet voor telen?’Misschien hebben bio-jongens een goed verhaalDit zijn reacties die ik vaak hoor of lees. Marketing in de landbouw wordt hoog gewaardeerd, maar biologische marketing wordt gewantrouwd alsof het een enge sekte is. Die blindheid voor de realiteit – dat we allemaal voor onze centen bezig zijn – neemt soms erge vormen aan. Zo is het verhaal bekend van een gangbare boer die met een gezelschap in een Haags restaurant wilde eten en daar alleen maar biologische gerechten aantrof. Hij wilde dat per se niet en trok met zijn clubje naar het volgende restaurant. Wéér biologische kaart, wéér retour uitgang. Ik wil niet weten hoe het afliep, maar de betreffende boer klom in de pen en schreef er een geërgerde column over. Hij had ook de conclusie kunnen trekken dat die bio-jongens misschien wel een goed verhaal hebben... zo goed dat er in twee willekeurige restaurants geen gangbaar gerecht te krijgen is.Als iemand klaagt dat een punt biologische appeltaart € 3,80 kost, denk ik: mens, ga toch lekker kokenEigenlijk vind ik die reacties diep triest. Ik heb alleen maar bewondering voor mensen die iets met goede marketing aan de man/vrouw proberen te brengen. Het gat in de markt zochten we vroeger op de landbouwschool al. En als het dan lukt, is dat toch prachtig. Anderen afzeiken omdat ze een elitaire smaak verkopen of aan bezorgdiensten leveren, is gewoon broodnijd. En als iemand klaagt dat een punt biologische appeltaart € 3,80 kost, denk ik: mens, ga toch lekker koken.