‘Leiderschap en innovatie moeten stikstofimpasse doorbreken’

De melkveehouderij moet leiderschap tonen en, met inzet van innovaties, initiatief nemen bij het oplossen van het stikstofprobleem, vindt CEO Jan Anker van Royal A-ware. Nu is dat er niet.Na de trekkeracties, waarin onvrede werd geuit over het stikstofbeleid, is het nu tijd om te werken aan een structurele oplossing. Dat zegt Jan Anker, CEO van Royal A-ware. Hij wil een signaal afgeven, want er is weliswaar veel onrust en diverse partijen dragen voorstellen aan, maar leiderschap bij boerenbestuurders ontbreekt. En dat is vooral nodig om uit de huidige impasse te komen. Juist de melkveehouderij is vergevorderd in het realiseren van de klimaatdoelstellingen“Het probleem is breder dan alleen stikstof, het gaat hier om de concurrentiepositie van de Nederlandse melkveehouderij. De overheid legt de Europese regelgeving veel strenger uit dan in de landen om ons heen gebeurt. Dit hebben we eerder gezien bij de fosfaatdiscussie. Dit schaadt de sector. Ik ben ervan overtuigd dat visie nodig is om de krachten te bundelen en tot structurele oplossingen te komen. Het is allereerst nodig voor de veehouders die vechten voor het voortbestaan van hun bedrijf. Het is onterecht dat de stikstofproblematiek op hun bord terechtkomt. Juist de melkveehouderij is vergevorderd in het realiseren van de klimaatdoelstellingen. Steeds opnieuw wordt er voorbij gegaan aan wat er in de bodem wordt vastgelegd. Melkveehouders verdienen juist daarom meer maatschappelijke waardering en vinden we het niet juist als de rekening bij de melkveehouders wordt neergelegd. Er worden nu veel aannames gedaan die niet of niet voldoende onderbouwd zijn. Wie kan accepteren dat er dat zijn bedrijf hierdoor misschien dicht moet terwijl er nog heel veel onduidelijk is wat het probleem nu echt is. Boerenbestuurders moeten, samen met wetenschappers, de koppen bij elkaar steken en komen met een gezamenlijke visie. Anders gaat het fout.”Jan Anker: "Nederlandse zuivel is en blijft hard nodig." - Foto: Studio KastermansWat gaat er dan fout?“Duurzame oplossingen blijven uit, mensen raken gefrustreerd. Ondertussen bedenken allerlei partijen deeloplossingen. Wij denken dat er met een gezamenlijke aanpak, en met brede inzet van innovaties – innovaties die echt niet allemaal duur hoeven te zijn – serieus valt te reduceren en dat iedereen daar baat bij kan hebben. De overheid zou meer geld moeten vrijmaken voor stimulering van technieken en ontwikkeling in Nederland voor de melkveehouderij. Stop daar dan geld in. Met een paar miljard kunnen we echt het verschil maken. Innovatie is wat ons betreft beter dan sanering. Met dat laatste lijkt het probleem misschien even van tafel, maar komt het vervolgens weer terug. Innovatie in reductietechnieken kan echt helpen om het probleem op te lossen en hier kan Nederland ook weer voorop gaan lopen. Deze technieken kunnen dan ook in het buitenland worden toegepast. Wij zijn ervan overtuigd dat er groei- en ontwikkelruimte moet blijven voor melkveehouders. Dat is nodig om de oplopende kosten op te vangen. Onderschat wordt de waarde van melkveehouders bij het beheer en behoud van het landschap. Er is niemand die dat beter kan dan de boeren.”Waarom maakt u zich zo druk over deze kwestie?“Wij staan dicht bij onze boeren, en maken ons zorgen over hun kostprijs en toekomstperspectief. Ze moeten wel rond blijven komen. Het voelt voor ons als familiebedrijf, heel slecht om weg te duiken en te wachten op een vaag compromis, of oplossingen op basis van aannames. Er moet gewoon wat gebeuren om te komen tot een structurele oplossing die eerlijk is voor de boeren.”Een oplossing moet ook eerlijk voelen…“Ja, als geopperd wordt: je mag voortaan 50% minder vliegen, of de helft van de Nederlanders moet hun auto inleveren , dan zou het land te klein zijn. En de landbouw heeft al heel wat meegemaakt. Als je terugkijkt naar het fosfaatbeleid van de laatste jaren. Die drastische maatregelen, van gedwongen koeien weg en zelfs drachtige dieren naar de slacht, die bleken achteraf helemaal niet nodig. Met deze wetenschap in het achterhoofd zijn boeren wel extra op hun hoede. De critici hebben gemakkelijk scoren, want hun raakt het niet. Ook wordt wat ons betreft veel over het hoofd gezien. Zo houdt de landbouw 8% van de beroepsbevolking aan het werk. Dat is meer dan de horeca.! En kijk bijvoorbeeld naar ons exportaandeel. Zaken die onderbelicht blijven in deze discussie”Waarom wordt de landbouw in buurlanden België en Duitsland door de overheid heel anders benaderd?Als de overheid maatregelen wil nemen, moeten het ook wel terechte maatregelen zijn op basis van nauwkeurige metingen, anders zijn er heel veel claims te verwachten. Is het bijvoorbeeld wel helder dat de landbouw niet evenredig wordt aangeslagen voor de problemen? En waarom wordt de landbouw in buurlanden België en Duitsland door de overheid heel anders benaderd?”Sommigen zeggen: moet de veehouderij wel zo intensief en moeten we zo veel zuivel willen exporteren?“Ik zou zeggen: kijk waar we zitten, tussen enorme bevolkingsconcentraties in de driehoek Londen, Berlijn, Parijs, terwijl wij in Nederland uitstekende omstandigheden hebben voor de productie van melk. Klimaatproblemen houden geen rekening met landsgrenzen. Als wij Afrika niet meer voeden vanuit Europa, heeft dat ook allerlei geopolitieke gevolgen. Nederlandse zuivel is en blijft hard nodig. .. En dan die intensiteit. Je zou in Nederland, met 1 miljoen hectare gras en in balans met de omgeving, wel 18 miljard kilo melk kunnen produceren. De huidige 14 miljard kilo melk kan prima worden geproduceerd met een steeds kleiner. wordende footprint. En dan houden we nog niet eens rekening met de vastlegging in de bodem.