‘Lage prijzen tasten het werkplezier aan’

Het wordt op boerenbedrijven alsmaar drukker. In tijden van lage prijzen tast die hoge werkdruk het werkplezier aan.Onlangs sprak ik een op een vergadering een veehouder die mopperde over zijn drukke werkagenda. Vooral in de weekends had hij moeite om voldoende arbeidskrachten te bemachtigen. Na de opschaling naar 120 melkkoeien en zijn vader die een stapje terug heeft gedaan, had hij problemen om het werk allemaal elke week rond te krijgen. Werkweken van 70 tot 80 uur zijn heel normaal. Veel collega’s beaamden dit. Ook bij ons was afgelopen maand de werkdruk enorm. Dit omdat veel aardappelen in oktober nog gerooid moesten worden. De laatste maand heeft bijna alles moeten wijken voor de drukke oogstperiode. Hoe komt het toch dat steeds meer boeren klagen over de werkdruk? Lees ook: Een op vijf melkveehouders last van fysieke klachtenWel opgeschaald, niet meer arbeidskrachtenVeel boeren hebben de afgelopen jaren flink opgeschaald. Deze opschaling is vaak gepaard gegaan met een betere mechanisatie om meer werk verzet te krijgen. Maar toch zijn de drukke periodes ook vaak langer geworden. Duurde de oogstperiode eerst 3 à 4 weken, nu wel 7 tot 8 weken. Het aantal arbeidskrachten is vaak niet toegenomen. Te duur. Ook helpt de echtgenote op veel bedrijven niet meer fulltime mee. Bovendien is het niet meer logisch dat de kinderen mee helpen op het bedrijf. Vaak volgen ze een studie elders en zijn hier al zwaar mee belast.Lees ook: Burn-out op de boerderij, dit zijn de signalenOok ons bedrijf heeft met vele van deze factoren te maken. Bij goede prijzen is deze werkdruk makkelijker te behappen dan met zeer slechte prijzen. Lage prijzen tasten het werkplezier aan. Als de mais (CCM) van het land is en je moet binnen enkele dagen hier een groenbemester op gezaaid hebben, wordt de werkdruk en de irritatie alleen maar groter. Dit moet om de stikstofuitspoeling te verminderen. ‘Je belast het milieu door de extra bewerkingen wellicht meer dan de groenbemester aan stikstof vastlegt’Maar als uit onderzoek dan blijkt dat er maar 5 kilo stikstof met deze groenbemester vastgelegd wordt, vraag ik me af wat wat voor zin deze verplichting heeft. Je belast het milieu door de extra bewerkingen wellicht meer dan de groenbemester aan stikstof vastlegt. Volgens mij kost deze verplichting alleen de boer maar geld en levert het milieutechnisch niets op. En begin er niet over dat we de hiervoor GLB-subsidie krijgen. Want dit klopt niet. Door deze subsidie is de pacht pakweg € 300 per hectare gestegen en ook de grond is zo’n € 10.000 per hectare gestegen.Door een (te) hoge werkdruk neemt de irritatie ook toe en kun je minder verdragen. Misschien dat ik daarom weer over de GLB-subsidie begon. Alle boeren gelijk behandelenIk hoop alleen dat de nieuwe minister van Landbouw, Carola Schouten, een goede kijk op alle zaken heeft. En dat ze onzinnige regelgeving schrapt en dat ze ook alle boeren gelijk gaat behandelen. Nu mogen boeren in het Zuidoosten op zandgrond zo’n 20% stikstof minder bemesten dan elders in het land op zandgrond! Als ex-beleidsmedewerkster van Werk en inkomen heeft Carola er vast een goede kijk op. Ik wens haar in ieder geval dan ook veel succes met haar nieuwe job en veel werkplezier.