Kuilvoersnijders getest: dit zijn de verschillen

Trioliet, BvL en Strautmann zijn de enige merken die nog een kuilvoersnijder maken. Een grondige praktijktest van Boerderij toont aan welke verschillen er zijn tussen de kuilvoersnijders, én dat broeivorming ’m vaak in details én snijsnelheid zit.Bijna 50 jaar na de introductie van de steekschop door Strautmann, ziet de kuilsnijder er heel anders uit. Het was 1983 toen Trioliet de U-snijder introduceerde zoals we hem vandaag de dag kennen. De oorspronkelijke U-snijder is in de jaren erna technisch enorm doorontwikkeld.Op dit moment zijn er maar drie fabrikanten die deze uitkuiltechniek verkopen. De strakke kuilwand en evenzo strakke kuilblok is door geen andere machine overtroffen. Met name de geringe kans op broei beweegt boeren om weer blokken te gaan snijden. Ook veel voeradviseurs zijn doorgaans echte fans van de U-snijders, puur vanwege het behoud van voerkwaliteit. Dus heeft Boerderij een echte praktijktest opgezet, waarin de U-snijders Trioliet TU 170, BvL Megastar 170 en de Strautmann Hydrofox HQ Plus 2500 met elkaar zijn vergeleken. De verschillen zijn groter dan verwacht. _{Tekst gaat verder onder de foto‘s.}
De testlocatie bij een melkveehouder in Rutten (Fl.). De kuil waarin de kuilvoersnijders aan de tand werden gevoeld was enorm verdicht door het gebruik van zware trekkers en een shovel tijdens het aanrijden. De machines zijn voor elk testonderdeel volgens fabrieksopgave afgesteld. - Foto's: Michel VeldermanTwee constructiespecialisten beoordeelden de snijders onder andere op afwerking en constructie. Het bespreken van de individuele beoordelingen zorgde voor een unanieme waardering. Het ideaalbeeld van een kuilvoersnijderIn de meest ideale situatie snijdt de beste kuilvoersnijder een strak blok zo snel mogelijk uit, zonder een baard onder aan de kuil achter te laten waarbij nauwelijks zaagverlies is. Daarnaast moet de kuilwand onberoerd en strak blijven zodat zuurstof de kuilwand niet kan binnendringen. Ditzelfde zien we het liefste bij de buitenkant van het uitgehaalde kuilblok. Wanneer het snijraam omhooggaat om het uitgesneden blok te lossen, moet het blok zo min mogelijk bewogen worden. Hoe meer gras wordt opgetild of (mee)beweegt, hoe meer zuurstof de kans krijgt het blok binnen te treden met broei tot gevolg. Melkveehouders die blokken enkele dagen tot een week op voorraad zetten, weten hoe snel broei dan de overhand neemt. Dus hoe stabieler, strakker en onbewogen een kuilblok op voorraad gezet kan worden, des te beter. Om meteen maar ter zake te komen: geen van de drie fabrikanten voldoet aan dit ideaalbeeld. _{Tekst gaat verder onder de video.} Geen enkele kuilvoersnijder voldoetAlle machines zijn getest op snijvlak-strakheid, blokstabiliteit, snijsnelheid, broeiontwikkeling, constructie en afwerking en tot slot op gebruiksgemak. Er is geen machine die op alle punten hoog dan wel laag scoort. De merken kunnen hier nog wat van elkaar leren. De verschillen per testonderdeel zijn redelijk groot.
De test is alleen gedaan in een (heel vaste) graskuil omdat juist daar de verschillen het beste tot uiting komen. Het snijden in snijmais zou volgens de ruwvoer- en constructiespecialisten minder verschillen blootleggen dan het snijden in de enorm goed vastgereden graskuil. Dit weerspiegelt ook de praktijk: de kuilvoersnijders snijden vaak meer kuilgras dan snijmais.Groter blok is stabieler en minder gevoelig voor broeiWat de test ons leert, is dat een dieper (groter) blok stabieler is en minder gevoelig blijkt voor intredende broei. Het design van het snijraam blijkt hierop van grote invloed op – het veroorzaken van – broei en stabiliteit. Een snijraam met een horizontale bovenkant tilt eerder gras omhoog dan een snijraam met een schuin aflopende bovenrand zoals bij Strautmann en BvL. Indien dit gebeurt, komt zuurstof het blok in en dat veroorzaakt schimmelvorming en broei. Iets wat voor een veehouder die het blok meteen opvoert geen probleem is, maar voor iemand die blokken op voorraad zet wel degelijk verschil maakt. De vorm van het snijraam is dus van invloed. Echter, het verschil aan de snijvlakken bij de kuil, is er niet of nauwelijks. Aan de achtergebleven kuilwand is de temperatuurverhoging bij elke machine ongeveer gelijk na anderhalve dag.Kuilvoersnijder van Trioliet veruit het snelstDe Turbobuster van Trioliet snijdt tijdens de praktijktest een bovenblok ongeveer twee keer zo snel dan beide concurrenten. De mogelijke verklaring is dat Trioliet gebruik maakt van een zogenoemde bypass in het hydraulische systeem. Deze techniek vertraagt het zakken van het snijraam bij een hardere laag in de kuil. Er wordt dan meer olie naar de pompcilinders van de bewegende snijmessen gestuurd die onderling de druk verhogen voordat de olie bij de hoofdcilinder terechtkomt. De druk op het mes wordt zo in een zware kuil dus verhoogd met als resultaat een veel snellere machine.Verschillen zitten in de detailsWat opviel is dat elke fabrikant zijn eigen weg kiest als het gaat om de grootte en de vertanding van de snijmessen. Zo heeft de Hydrofox van Strautmann een fijne vertanding. BvL heeft een grovere vertanding dan Strautmann. Trioliet heeft het meest grove mes. Wie nog meer op de details let, ziet dat de vaste binnenmessen van Strautmann en Trioliet iets langer zijn dan het bewegende snijmes. Stenen worden zo weggeduwd en veroorzaken minder snel schade tussen de bewegende messen.Prijzen kuilvoersnijders gelijkSamenvattend: een snijder die overal goed in is, bestaat niet volgens deze test. Er is dus geen onbetwiste winnaar of verliezer. Het is aan de veehouder welke factoren het zwaarst meewegen op zijn bedrijf. Ga je voor stabiele blokken, dan lijken Strautmann en BvL de meeste credits te hebben. Heb je een heel vaste graskuil en is snelheid belangrijk, dan lijkt Trioliet de beste keuze. Aan de prijs zal het niet liggen. Prijzen variëren van € 11.385 en € 11.865 en liggen dus praktisch op dezelfde lijn.Wil je meer informatie over technische gegevens, testonderdelen en testteam? Lees alle details over de test in Boerderij nr. 44