‘Koe niet meer heilig’

Mijn vader was een echte koeienboer. Wat kon hij genieten van het gezonde koppel in de wei. Of in de stal. Als een koe ziek was, leefde het hele gezin mee. Het was bijna net zo erg als de ziekte van een van zijn kinderen.

De stemming werd beter als de koe opleefde en rustig in de wei of de stal lag te herkauwen. Een teken dat het dier weer gezond was. Mijn vader genoot. Dat deed hij ook als er een kalf werd geboren. Het dier werd vertroeteld en kreeg de eerste dagen de biest van de moeder. In een hok met stro op de vloer. ‘Wat een goed begin van een nieuw leven’, straalde mijn vader uit. Voor hem was de koe een deel van zijn leven en een bron voor zijn inkomen. Ze leverde melk en mest. Voor hem was ze heilig.

---

De koe is niet meer het rustgevende herkauwende dier dat de boer een mooi leven en een inkomen oplevert

---