‘Kannie’ ligt op het kerkhof

De Denen kunnen al niet meer bijfinancieren en de Schotten en Ieren willen de invoering van groepshuisvesting uitstellen. Wij moeten vooral werk maken van de aansluiting bij de consument.Mijn Engelse collega’s organiseerden afgelopen week in Londen een overleg met de Schotten, Ieren en Denen. Op de heenreis belandde ik in een enorme demonstratie van studenten die luidkeels lieten weten dat ze niks zagen in de verhogingen van de studiekosten. Daardoor arriveerde ik iets te laat op de meeting. De vergadering was in de farmersclub midden in Londen. Dat is een club waar de Engelse etiquette overheerst en dat is even wennen. Maar goed, we hadden een prima gesprek met elkaar. Het ging uiteraard over de marktsituatie en de slechte rendementen op onze bedrijven. Maar ook over diergezondheid en dierenwelzijn is uitvoerig gesproken.Denen kunnen moeilijk bijfinancierenDe slecht blijvende marktsituatie in combinatie met de economische crisis maakt het moeilijk in de varkenshouderij. In Denemarken is het moeilijk om geld van de bank te lenen. De grondprijs is er gehalveerd en daarmee de waarde van het onderpand. De Ieren en de Schotten willen vanwege de slechte financiële situatie uitstel van de invoering van groepshuisvesting. Doordat een van de Engelse bestuursleden brand had, gaat een werkgroep een leidraad voor preventie opstellen. We hebben afgesproken onze bevindingen uit te wisselen. Ook hebben we gesproken over Reflection Day van 3 december 2010.Opnieuw op TVAfgelopen week werkte ik mee aan twee TV interviews. Het eerste item was in Nieuwsuur: ‘Beren niet welkom in het buitenland’. De berenboot is vol. Voor Nederland zijn er genoeg beren. Het is nu belangrijk om te werken aan acceptatie van berenvlees in het buitenland. Dan pas kunnen er meer boeren stoppen met castreren. De reportage was goed. Ik heb goed over kunnen brengen dat we er vanuit de Nederlandse varkenshouderij positief inzitten en werken aan draagvlak in Europa om te stoppen met castreren. Voor het andere interview werd er een bijna complete studio in onze varkensstal gebouwd: veel belichting en een camera in een zwart doek. De zeugen waren eerst nieuwsgierig. Wat gebeurde daar in hun stal? Langzamerhand wenden ze aan de speciale aandacht. Die opnames zijn voor een documentaire over vlees n worden in mei 2011 uitgezonden. Ik ben wel tevreden over de opnames. Nu is het afwachten wat het knippen en plakken oplevert.OntdekkingstochtDinsdag hebben we ‘Kannie op het kerkhof begraven’. Ik deed mee aan een ontdekkingstocht in een bont gezelschap: een aardbeienteler, een komkommerteler, een spruitenteler, een paprikateler, een varkenshouder en een biologische geitenmelkhouder. Samen met Jan Peter van Doorn gingen we op weg. Grappig was om te ontdekken dat de vragen en opgaven vergelijkbaar zijn ook al werk je in verschillende sectoren. De producent is goed in de P van product. Dat is prima. Maar uiteindelijk wordt ons product verkocht door anderen die we daarvoor inhuren, bijvoorbeeld een coöperatie of een slachterij. Het is schokkend te ontdekken dat de boer geen idee meer heeft waar zijn product naar toe gaat en dat de consument geen idee meer heeft waar zijn product vandaan komt. Er is, uitzonderingen daargelaten, geen verbinding meer tussen boer en consument. Dat is ernstig. Die verbinding moet hersteld worden. In de ‘Kannie-sessie’ denken we na over dat herstel. Er is een langzame cultuurverandering gaande. Ik vraag me af of bij onze afzetorganisaties dat besef er ook is. Ik zie wel langzame stapjes vooruit. Gelukkig zijn er voorlopers die hun nek uit willen steken en hierover nadenken en tot actie willen komen. Dat houdt bij mij de moed erin.