Ja! We zijn live!

We hebben MijnAkker nu ook in Rusland live. Als je dan vanuit Canada de Russische velden ziet, verbaas je je weer over de technische vooruitgang van de laatste 15 jaar.Difco is nu al bijna anderhalf jaar bezig met de introductie van MijnAkker in Rusland onder de naam fieldlook.ru. Sinds twee weken zijn de eerste gegevens (bladindex, vegetatie-index en stikstofkaarten) op internet te zien. Na wat technische strubbelingen zijn ook de andere gegevens (biomassa, CO2-opname, verdampingstekort) te zien. Afgelopen donderdag vloog ik naar Canada. Meteen na aankomst keek ik op internet, en ja de gegevens stonden erop! Dat was nog eens een goed begin van mijn vakantie.

Dit weekend had ik wat tijd om eens enkele stukken land goed te bekijken. Dat is toch wel fenomenaal: vanuit Canada inloggen op de computer en dan de groei van gewassen in Rusland volgen. Dat is toch wat anders dan 15 jaar geleden toen ik voor de eerste keer naar Rusland ging. Toen werkten mobiel telefoons nog niet in Rusland en was je dagen niet te bereiken. Nu kun je zelfs met een gprs-telefoon de weg vinden naar elke boer op het platteland in Rusland. Je kunt zelfs vanuit Canada volgen of zijn gewassen het goed doen.Aardappelen nog niet boven de grondDe aardappelen staan er in Rusland nog niet op, dus daar kunnen we nog niet veel van zien. Voor goede informatie is 60 procent bladbedekking nodig. Maar van gras en granen zijn al wel goede beelden beschikbaar. Eindelijk kunnen we aan de slag.
We hebben veel ideeën, met name gebaseerd op de ervaringen in Nederland. Zo kunnen we goede bodemkaarten maken via MijnAkker, in Nederland verzorgd door Agritip (www.agritip.nl). Het idee is om op basis van de kaarten van MijnAkker de plaats te bepalen van het monster, dus niet zomaar een willekeurige plek in het veld te kiezen. Dan kun je een monster nemen dat representatief is voor een groot deel van het veld. We hopen dat we daarmee in Rusland met één monster per 20 hectare toch goede kaarten kunnen maken.Verschillen analyseren in graslandEen van de grasvelden in Rusland waarvan ik toegang tot de data heb, laat goed zien wat je met MijnAkker kunt. Het veld is 74 hectare groot en laat vier verschillende zones zien. Twee hoeken (toch nog zo’n 5 hectare per hoek) zijn heel anders. Bovendien zijn er twee hoeken waarop gewassen op de ene goed groeien en op de andere minder. Een vergelijking met de info van vocht en mineralen toont interessante verbanden. Het gebied dat goed groeit laat het grootste verdampingstekort zien. Het gebied dat minder goed groeit heeft een klein verdampingstekort. Daarbij is het neerslagoverschot negatief, dus het is er te droog. Maar het hardgroeiende gewas heeft meer water nodig en verdampt meer water. Vergelijk het met hardlopen: iemand die langzaam loopt verbruikt minder water dan iemand die hard loopt.
Ook het verband met stikstof is overduidelijk. In het gewas dat de grootste biomassaproductie heeft, zit de meeste stikstof. Maar is dat nu omdat er geen stikstof in de bodem zit of omdat de plant het niet opgenomen heeft? Vaak is structuurbederf de oorzaak. Dan zit het water en de stikstof er wel, maar neemt de plant het niet op. Daarom is verder onderzoek ter plekke nodig. Daarvoor hebben we een Nederlandse student in de arm genomen, die binnenkort die kant op gaat. Hij zal dit samen met de universiteit van Moskou en Russische studenten verder uitzoeken, zodat er voor de boeren bruikbare plannen uitkomen.Boer wil niet denken, maar doenNet als in Nederland wil de boer eigenlijk niet kijken en denken, maar alleen maar doen. Daar werken we dus aan. We zijn er zeker van dat we met MijnAkker veel zullen zien, nog meer moeten denken en uiteindelijk een grote stap voorwaarts kunnen zetten met praktische acties.
Verder zijn er vele toepassing voor aardappelen, maar daar moeten we nog even geduld mee hebben. Bijbemesten, beregenen, doodspuiten en oogstmoment zijn echter zaken waarmee we in Nederland al veel goede ervaringen hebben. Die zullen in Rusland ook veel opleveren.