‘Hoogwaardige producten maken uit tarwe- en maisstro’

Je kunt van hout geen goud maken, hoewel we dat allemaal wel zouden willen. Toch zijn er soms mensen die iets bedenken wat erop lijkt.Hier in het zuidwesten van Ontario zit een bedrijf, Comet BioRefining, dat een fabriek wil bouwen om hoogwaardige producten – dextrose, hemi-cellulose en lignine – te maken uit tarwe- en maisstro. Om aan de benodigde grondstoffen te komen, wil het bedrijf leveringscontracten afsluiten met boeren. Hiertoe moet de boer wel lid worden van de coöperatie die voor 27,5% eigenaar wordt van de fabriek en die ook de oogst van het stro en het vervoer naar de fabriek gaat verzorgen. Het lidmaatschap kost omgerekend € 325 plus € 32,50 per gecontracteerde hectare, met een minimum van 40 hectare per boer. Hiervan moet minimaal 2,25 ton maisstro en 2 ton tarwestro per hectare kunnen worden geoogst.Comet BioRefining garandeert een vaste prijs van omgerekend € 25,25 per ton tarwestro en € 16,40 per ton maisstro. Bovenop de vergoeding voor het geleverde stro garandeert de fabriek een jaarlijks dividend van € 80 per hectare. Dat resulteert in een netto opbrengst van rond de € 140 per hectare. Comet BioRefining hoopt zo in totaal 12.000 hectare tarwestro en 10.000 hectare maisstro te contracteren.
Vertegenwoordigers van de fabriek en de coöperatie geven uitleg aan een kleine groep van ongeveer 30 boeren die op de demonstratie bij onze buurman waren afgekomen. - Foto's: Jan ZonderlandMet een 6 meter brede Hiniker 5620 stalk chopper (looflapper) met zijafvoer, getrokken door een Fendt 718, wordt zo'n 40% van het stro afgeklepeld en op wiersen gedraaid.Op deze foto is het verschil te zien tussen wel of niet geoogst stro. De bedoeling is dat minimaal de helft van het stro achterblijft op het land.Met een Massey Ferguson/Hesston 2270 XD Pro Cut-pers, getrokken door een John Deere 8295R, wordt het stro in grote balen geperst.Achter de pers hangt een verzamelwagen, zodat de pakken in pakketten van drie op het land gelegd worden.Met deze ProAg Balerunner 16K, getrokken door een Fendt 826, worden de pakken geladen en vier hoog weggezet.Demonstratie maisstro-oogstDe fabriek wil boeren contracteren die maximaal 125 kilometer vanaf de te bouwen fabriek in Sarnia zitten. Om hun interesse te wekken, waren er in november 2017 enkele demonstraties georganiseerd om te tonen hoe de oogst van maisstro in zijn werk gaat. Na het combinen van de mais wordt met een soort van loofklapper met zijafvoer een deel, naar schatting 40%, van het stro afgeklepeld en op wiersen gedraaid. De klapper is 6 meter breed en draait twee gangen naar elkaar toe, zodat er om de 12 meter een wiers komt te liggen.Vervolgens wordt het stro met een grootpakpers in grote vierkante balen geperst.Een automatische verzamelwagen pikt ze op en zet ze in stapels aan de rand van het perceel. Daar kunnen ze eenvoudig op vrachtwagens worden geladen voor vervoer naar de fabriek. De boer hoeft niet voor deze werkzaamheden te betalen. Geen structuurschadeDe coöperatie garandeert dat het werk altijd onder goede omstandigheden wordt uitgevoerd. Er zal dus geen structuurschade optreden door het werken met de zware machines. Uiteraard is het maisstro niet altijd even droog in het najaar. Door de pakken zeer vast in elkaar te slaan, denkt men problemen met broei of schimmel in de pakken te kunnen voorkomen.Veel boeren kijken wat kritisch tegen het plan aan. Maar anderen willen graag een deel van het maisstro kwijt, omdat de huidige rassen vaak zoveel stro produceren dat het problemen veroorzaakt bij volgende bewerkingen, met name bij no-till-zaaien in het jaar na de maisteelt. Daarbovenop verkopen telers in deze regio toch al veel tarwestro aan een paar grote championkwekers. Nadeel is uiteraard dat een deel van de organische stof samen met een hoeveelheid nutriënten wordt afgevoerd.Met de huidige suikerprijzen is het al moeilijk genoeg om rendabel riet-en bietsuiker te produceren. Hoe men dat dan denkt te doen uit een product als stro is mij een raadsel. Wie het weet mag het zeggen.