Hoe zit het met onze kansen?

Er moet meer mestverwerkingscapaciteit komen, anders lopen we vast. Ieders input is gewenst. Geef uw mening dus in de reacties bij deze weblog.Hoe komen we tot meer mestverwerking? Die vraag houdt me de laatste tijd flink bezig. We moeten naar een stimulerend systeem, simpel in uitvoering. Naar een systeem zonder dubbele kosten dat er rekening mee houdt of je ineen varkensdicht of varkensdun gebied zit. We kunnen deze vraag niet meer vooruitschuiven. Er moet meer mestverwerkingscapaciteit komen, anders lopen we vast. Ik zie geen andere uitweg.Drie sporenHet mineralenoverschot moeten we gezamenlijk aanpakken via drie wegen:
1. Een optimale verwaarding en benutting op de binnenlandse mestmarkt. Rechtstreeks samenwerken met onze collega akkerbouwers is hierbij een kans die we verder moeten benutten. Denk aan Mest op maat.
2.Het optimaal benutten van het veevoerspoor.
3.De verwerking van mest tot producten die buiten de dierlijke mestmarkt af te zetten zijn.

Bij het veevoerspoor hebben we afgelopen week de druk richting de veevoersector opgevoerd. Het besef begint te groeien dat we de ‘snelle’ winstkansen daar moeten verzilveren. Dat moet collectief, het is in ons aller belang. Maar wel met behoud van kwalitatief goed voer voor onze dieren.Mestverwerking ligt lastigDe verwerking van mest ligt lastiger. Uit ledenbijeenkomsten en -raadpleging blijkt dat er draagvlak is om het probleem gezamenlijk op te pakken. Maar over de vraag in welke mate en hoe is nog geen helder beeld.
In de varkensdichte gebieden is er de infrastructuur om snel zaken op te pakken en samen te werken. Elders ligt dat moeilijker. De mest kan daar immers ook goed en over korte afstand als waardevolle meststof naar de akkerbouwers. Maar vergeet niet, ook een veehouderijbedrijf met een mineralenoverschot in Noord-Holland of Groningen heeft belang bij voldoende mestverwerking.
De afgelopen weken hebben we uitvoerig met onze leden gesproken. Het besef dat er iets moet gebeuren en we onze kansen moeten pakken is breed aanwezig. Vanuit dit besef kunnen we verder werken.Uitwerken en overleggenEr komen twee sporen boven drijven die we verder verkennen en uitwerken. Het eerste spoor is een systeem voor verplichte verwerking van een deel van je mineralenoverschot. Een tweede optie is een systeem waarbij een pool van dierrechten wordt gevuld door bijvoorbeeld afroming bij verhandeling. Deze rechten kunnen dan uitgegeven worden aan mensen die de mest gaan verwerken. Over de uitwerking van deze voorstellen houden we contact met de NVV. We bespreken ook hun voorstel voor een heffingensysteem en de invoering van mineralenrechten in plaats van de huidige dierrechten voor varkens en pluimvee. De inzet is om tot een voorstel te komen waarin de leden van LTO en NVV zich kunnen vinden. De noodzaak om tot een oplossing te komen, vraagt eenheid en geen tweespalt. We zullen over dit dossier de komende tijd nog veel overleggen.De overheid denkt meeDeze week kwam de overheid met het rapport Veehouderij binnen de milieugebruiksruimte. Dit rapport sluit aan op de discussies die wij voeren.
U snapt dat we over het oplossen van de mestproblematiek ook deze week weer uitvoerig hebben gesproken binnen de regionale vakgroepen en ook de LTO vakgroep. Graag hoor ik ook uw mening. Benut hiervoor ook de reactiemogelijkheid onder deze blog. Geef uw mening. Tips zijn natuurlijk ook welkom.Een chipje in het oorMaar er speelt natuurlijk meer dan alleen het mestprobleem. Afgelopen week zijn we bezig geweest met chips in de varkensoren. Die bieden veel kansen en sturingsmogelijkheden. Je kunt er het individuele varken betere zorg mee geven. Je krijgt er nog meer zicht door op de groei en andere technische kengetallen en kunt zo de kosten beheersen en de opbrengsten optimaliseren. Zo’n elektronische chip kan het vliegwiel zijn naar nieuwe innovaties in de keten. Ik zie kansen. Er is nog een lange weg te gaan maar er zijn genoeg aanknopingspunten om een proeftuin in te gaan.Zeven eetmomenten per dagDeze week heb ik ook opnieuw winkelformules bekeken voor onze plannen voor de boerensuper. Als voorbereiding kreeg ik samen met de andere leden van de beoordelingscommissies een korte inleiding over de retail in Nederland. Hoe werkt dat nu? Wat speelt er? De trends bij de consument zijn duurzaam, gezond, lekker en gemak. En bovendien gaat het aantal eetmomenten naar gemiddeld 7 per dag. Kijk maar op straat, er wordt veel meer gegeten. Ook daar zie ik kansen liggen voor onze sector.