Hersentumor of een lage prijs?

Lage prijzen zijn niet erg. Hongerige kindjes in Afrika, da’s pas erg. Ja, zo kun je alles wel weg relativeren.Als ik een boerin aan de lijn heb om te vragen of zij en haar man op willen treden in de rubriek Man en Vrouw, begint ze hard te lachen. Nee zeg, daar vinden ze zichzelf helemaal geen types voor. En trouwens, het verzoek komt ook erg ongelegen. Ze hebben juist te horen gekregen dat ze moeten verkassen omdat op de plek van hun bedrijf een snelweg is gepland.

Dat is nogal wat en dat vindt ze zelf ook. Zij en haar gezin wonen in een eeuwenoude boerderij, met bijzondere tegeltjes aan de muur en zo nog meer authentieke kenmerken. Dat alles gaat over twee jaar ijskoud tegen de vlakte. Voor een snelweg. Belachelijk, vindt ze het en ik kan me dat goed voorstellen. Wie aan je huis komt, komt aan jezelf.

Toch vindt ze dat er ergere dingen zijn. Ze werkt in de verpleging en als ze iemand moet verzorgen die gaat sterven aan een enorme hersentumor, dan is verhuizen nog niet zo’n punt.

Ik vind dat geen vergelijking. Op die manier kun je alles wel weg relativeren. Als je het zo bekijkt, is een lage opbrengstprijs voor landbouwproducten ook niet erg. Hongerige kindjes in Afrika, dat is pas erg. Maar dat die boerin en haar gezin hun boerderij uit moeten, is óók erg. Helemáál vanwege zoiets onzinnigs als weer een extra stuk asfalt.