Grondverspilling

In dertien jaar nam de oppervlakte landbouwgrond 3,5 procent af, terwijl er veel vraag naar voedsel is.In Nederland gaat de oppervlakte landbouwgrond langzaam achteruit. Tussen 1996 en 2008 kromp de oppervlakte met 3,5 procent. Boeren denken dat dat door de aankoop van natuur komt, maar dat is niet zo. De grootste slokoppen waren woningbouw, bedrijventerreinen en dat soort dingen. In totaal gaat het dan om twee derde van de verloren oppervlakte. Overigens, in die categorie zit veel verspilling. Kijk maar eens naar alle braakliggende bouwterreinen, en langs de snelweg naar de nieuwe bedrijventerreinen. Er werken maar weinig mensen, gebouwen zijn slechts één bouwlaag hoog, en elders wordt een oud bedrijventerrein achtergelaten. Dat verpaupert vervolgens, tenzij de gemeenschap er veel geld in stopt. Een schande voor de veelgeprezen ruimtelijke ordening, dat ze die aantasting van landbouw en landschap niet kan voorkomen.
In China hebben ze geen last van gebouwen met één bouwlaag. Het is hoogbouw wat de klok slaat, en in dichtheden die we in Nederland nog nooit gezien hebben. Appartementengebouwen raken elkaar bijna. Winkels en bedrijven in de onderste lagen, publieke voorzieningen in de meerlaagse kelder, en vervolgens dertig of veertig lagen appartementen in de hoogte. En er blijft ook geen oud bedrijventerrein of woongebied achter. De meeste gebouwen staan maar twintig of dertig jaar en dan komt de sloper. Met duurzaam bouwen heeft het niets van doen, wel met een extreem hoge economische groei.
Ondanks het ruimtetechnisch gezien zuinige bouwen van de Chinezen verdwijnt toch veel landbouwgrond, omdat het een andere bestemming krijgt. Er worden in China oneindig veel snelwegen en spoorwegen aangelegd, en veel nieuwe woonwijken gebouwd. Omdat de meeste grond al van de staat is, zijn er weinig vertragende procedures. De gebruiker wordt met geld gecompenseerd, en kan opkrassen.
Een recente berekening laat zien dat tussen 1996 en 2008 bijna 6,5 procent van het gecultiveerde land aan de landbouw is onttrokken. De grond is niet gebruikt voor een ecologische hoofdstructuur, maar voor huizen en wegen. In een land dat naar verhouding al weinig landbouwgrond heeft, is dat een grote zorg. Het is niet zonder reden dat Chinese bedrijven grootschalig landbouwgrond kopen in Afrika.
Elke Chinees die ik spreek maakt zich grote zorgen over de krimp van het landbouwareaal, en over de toekomstige voedselvoorziening. Helemaal als Chinezen meer vlees en minder planten gaan eten. Wij niet, wij gaan vrolijk door met het verminderen van het areaal, voor extensieve bouwerij en voor natuur. Als de Chinezen zich zoveel zorgen maken, dan ligt daar toch een geweldige markt voor ons open? Dan is onze economische crisis zo voorbij.