‘Groei onmogelijk? Wissel fosfaatrechten uit’

Verdere groei veestapels is een utopie. Fosfaatrechten zouden dus verhandelbaar moeten zijn tussen de sectoren.September, de scholen zijn weer begonnen. Ook voor onze kinderen. Met een nieuwe tas, boeken en schriften zijn ze er weer klaar voor. Wat gaat het nieuwe jaar ze leren? Voor melkveehouders gaat het net zo. Zij krijgen de vervanging van het melkquotum voorgeschoteld. RVO.nl is nu nog heel druk met het behandelen van bezwaarschriften. Over de nieuwe werkwijze is nog niets bekend. Hoe gaat dat worden? Worden de quotumhandelaren handelaren in fosfaatrechten? Of nemen de overheid en de sector de touwtjes zelf in handen? Het lijkt mij beter om de fosfaatrechten op dezelfde manier te verhandelen waarop in het buitenland het melkquotum werd verhandeld: op inschrijving. De hoogste en laagste vallen af, en de rest wordt naar rato verdeeld. Er zijn veel verschillende mogelijkheden om deze nog te ontwikkelen markt goed te kunnen sturen en zo in goede banen te leiden voor de blijvers. ‘Verhandel fosfaatrechten op dezelfde manier zoals in het buitenland het melkquotum werd verhandeld: op inschrijving’En hoe zit het met uitwisselen van fosfaat tussen de sectoren? Het is wel duidelijk dat schotten tussen de sectoren niet gaan werken. Fosfaat is immers fosfaat. De ene sector opofferen voor de andere is onwenselijk. Je moet het samen doen. Als het slecht gaat in de ene sector, kan de andere financieel redding bieden. Je zou de fosfaatstroom tussen sectoren kunnen afromen en gebruiken om bedrijven met duurzame productiemethodes te stimuleren. Die zijn immers gewenst en daar wil je dus groei. Als je vroeger op school je best deed, kreeg je ook een mooi plakplaatje in je schrift van de juf.‘Je zou de fosfaatstroom tussen sectoren kunnen afromen en gebruiken om bedrijven met duurzame productiemethodes te stimuleren’ De groei van de Nederlandse veestapel lijkt op zijn eind te zijn. Het politieke klimaat en de burgers willen er geen enkele veer, krul- of koeienstaart meer bij. Dat moet nog landen bij veehouders. Schaalvergroting op bedrijfsniveau kan alleen nog door het opkopen van collega’s. ‘Burgers willen er geen enkele veer, krul- of koeienstaart meer bij. Dat moet nog landen bij veehouders’ De melkplas zal nog maar een heel klein beetje toenemen door verhoging van de productie per koe. De kans dat het aantal koeien in Nederland gaat toenemen, acht ik klein. Het aantal liters te verwerken melk zal groter zijn dan de afgelopen dertig jaar tijdens het melkquotum. De zuivelindustrie, die net als menig melkveehouder grote plannen had, kan deze beter even uitstellen. Voor zuivelaars ligt de uitdaging om meer rendement te halen uit iedere verwerkte liter melk. De Nederlandse melk gaat in kwantiteit niet toenemen en zal dus op zaken als kwaliteit en meerwaarde moeten gaan scoren. Hier ligt een sectorbrede uitdaging. Van melkproducent tot aan de retail – ketenbreed – moeten de zeilen gehesen worden om aan de wind te zeilen. Op dit gebied liggen legio uitdagingen; voor de ene schakel om meer geld te beuren, voor de andere om duurzamer te worden. Het is aan de individuele ondernemer die koers te kiezen die het beste bij hem past. Nieuwe laarzen en een nieuwe overall helpen misschien, maar het belangrijkste is er vol voor te gaan met nieuwe werk- en denkwijzen.