Grensboer: bureaucratie is de grootste ergernis

Het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid is een van de belangrijkste pijlers binnen de EU. Boeren in de grensstreek, die aan 2 kanten van de grens werken, nemen het woordje ‘gemeenschappelijk’ met een korreltje zout. Akkerbouwer Manfred Weinberg in Hillensberg (D.) wordt bijna dagelijks geconfronteerd met vreemde, soms onwerkbare regeltjes.Voor Weinberg bestaat de Nederlands-Duitse grens niet, maar toch weer wel. Zo’n kwart van het areaal is via eigendom, langdurige pacht of eenjarige pacht gelegen in Nederlands Limburg. Het merendeel ligt op korte afstand van de grens. Door een perceel van 10,5 hectare loopt zelfs de landsgrens. Zo is 6,5 hectare gelegen in Nederland en 4 hectare in Duitsland. Akkerbouwer Manfred Weinberg (58) bij de grenspaal op zijn perceel. - Foto: Guus QueisenBij de grenspaal op dit perceel komen de onwerkbaarheid van de regelgeving en de bureaucratische Duitse en Nederlandse ambtelijke molens samen. “We werken prima met collega’s, afnemers en leveranciers over de grens samen. Maar de bureaucratie is mijn grootste ergernis”, onderstreept Weinberg. Ondanks dat Weinberg volledig conform de regels werkt, kan hij soms onmogelijk aan de wetten van beide landen voldoen. En dat in 1 EU dat het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) voorop stelt. Nederlands ploegverbod door erosieregelgevingZo is op het Nederlands deel van dit grensperceel in het kader van de erosieregelgeving een ploegverbod van kracht. Aan de andere kant van de grenspaal mag hij wel ploegen. Weinberg: “Heel vreemd. Maar voor mij is dat geen probleem. Ik ploeg al 15 jaar niet meer.” Uiteindelijk gaan de aardappelen in dezelfde loods, fritesfabrikanten zitten daar niet meeWorstelen met gewasbescherming en korenwolfEen groter praktisch probleem vormt de toepassing van gewasbeschermingsmiddelen. Op het Nederlands deel mag hij geen Duitse verpakking van spuitmiddelen bij zich op de trekker hebben en op het Duitse deel en op zijn boerderij geen Nederlandse verpakkingen, ook al is het merk en de toelating gelijk. “In de dagelijkse praktijk is dat soms erg moeilijk werken. Bij het poten van aardappelen is in Nederland Moncereen in poedervorm toegelaten. In Duitsland niet, daar is Risolex toegelaten, wat ik in Nederland niet mag gebruiken. Uiteraard houd ik me daaraan. Maar uiteindelijk gaan de aardappelen in dezelfde loods. De fritesfabrikanten zitten daar niet mee, zolang de geleverde partijen maar aan de wetgeving uit het land van herkomst voldoen.” Het bewuste grensperceel is gelegen in een korenwolfbeschermingsgebied. De Limburgse Korenwolfcommissie benaderde Weinberg om hierin met het betreffende perceel te participeren. “Dit kon echter alleen voor het Nederlands deel. Dat is voor mij onwerkbaar.” Fiscale afhandeling goed geregeldNederland erkent niet zijn Duitse spuitlicentie. Na een aparte opleiding bezit hij nu 2 licenties. Wat wel goed is geregeld, is de fiscale afhandeling. De totale bedrijfswinst wordt naar rato van de bewerkte oppervlakte verdeeld over beide landen.