Gras nat in de kuil

De foto is gemaakt in 1936. Dat was nog voor de grote doorbraak van het gras inkuilen. Her en der kuilde men al wel gras in, maar het gebeurde niet op grote schaal en de methode was ook nog geheel anders dan die van na de oorlog.Het eerste inkuilen gebeurde namelijk nat. Gras werd na het maaien niet eerst voorgedroogd maar meteen na het maaien in een kuil gegooid. Men kuilde gras in zoals men met aardappelen of knollen deed. Daar komt de naam inkuilen vandaan. De term bleef, ook al werden het al snel bulten.Niet erg lekker en van slechte kwaliteitZulke natte graskuilen waren weliswaar voedzamer dan hooi, maar niet erg lekker en van slechte kwaliteit. Het vele perswater dat eruit lekte, werd door sommige boeren gebruikt om er brandnetels mee dood te spuiten.Overigens werd het toenmalige kuilvoer lang niet altijd gewonnen voor het melkvee. Niet zelden bleek het, hoe onsmakelijk ook, prima varkensvoer.Kuilgras werd echt koeienvoerTijdens de tweede wereldoorlog verbeterde de inkuiltechnieken snel en werd kuilgras een echt koeienvoer. Door het gras na het maaien kort te laten drogen, verbeterde de kwaliteit. Dat vertaalde zich weer in een hogere melkgift én in hogere gehaltes. Hoewel boeren in de oorlog minder koeien hielden omdat de aanvoer van krachtvoer stagneerde, maakte het kuilgras dat de melkgift landelijk gezien op peil bleef.