Graaien bij de Rabo

Wie macht heeft misbruikt het. Dat zie je bij de Rabo. Nee, niet de plaatselijke en regionale Rabobanken. Daar hebben de besturen nog wat te vertellen. De pijn ligt bij de Centrale Rabo-organisatie in Utrecht. Daar zijn ze het gevoel met de basis kwijt.Dat toont het recente verhaal over de bonussen weer aan. Bij Robeco, de Rabo-dochter die verkocht werd aan Japanners, kregen 53 topmedewerkers een bonus van 37 miljoen euro. Een stimuleringspremie om bij Robeco te blijven werken. “Heel normaal bij dit soort overnames”, zei de woordvoerder van de Rabo.‘Abnormaal’ vinden velen in Nederland het. Zo abnormaal dat de minister van Financiën nu haastig een wet voorbereidt die dit soort bonussen voorkomt, dan wel sterk afroomt. Een prima zaak. Zoveel miljoenen in een economisch slechte tijd is onverstandig. En dan ook nog in de bankensector, die maatschappelijk weinig of geen waardering meer krijgt.Rabo doet dapper zijn best om het laatste beetje goodwill te verspelen. Naast deze hoge bonussen werd onlangs bekend dat de directie van de Rabo het hoogste salaris krijgt in de Nederlandse bankenwereld. Met ongeveer 2 miljoen euro per jaar staat opperbankbobo Piet Moerland ver bovenaan op het lijstje in vergelijking met zijn collega’s van ABN en ING. Bijna het dubbele!Als simpele boer in Gelderland met allemaal goedwillende Rabo-bestuurders om zich heen kan je dit niet meer volgen. De net afgetreden voorzitter van de Raad van Commissarissen, Lenze Koopmans,  heeft dit allemaal kennelijk goedgevonden. Daarom is het goed dat hij weg is.Hopelijk heeft zijn opvolger beter door wat leeft aan de basis. En anders zou de Centrale Kringvergadering toch zeker een keer zijn tanden moeten laten zien. Dat kan nu er een nieuwe topman komt.