Gmo-mais vervuilt oppervlaktewater

Een door een in genetisch gemodificeerde mais geproduceerd insecticide vervuilt het oppervlaktewater in de Verenigde Staten.Een door een in genetisch gemodificeerde mais geproduceerd insecticide (Cry1Ab) vervuilt oppervlaktewater in de Verenigde Staten. Het geproduceerde eiwit werkt als insectendoder. Het eiwit wordt via het inbrengen van het Bt-gen uit Bacillus thuriengensis (Bt) in het gmo-gewas gemaakt en blijft in de plant totdat deze afsterft. Deze Bt-modificatie is niet alleen bij mais van belang maar ook bij een gewas als katoen. Mais wordt hiermee ongevoelig voor onder meer de Europese maisboorder. Prachtig voor de boer die mais als monocultuur wenst te telen, of voor de katoenboer die nu geen omkijken meer heeft naar de katoenverwoestende kever (Boll Weevil).
Tot zover alleen maar juichende berichten van milieubeschermers en boeren, totdat natuur- en milieuonderzoekers de giftige eiwitten aantroffen in het oppervlaktewater in de grote maisproducerende gebieden in de Verenigde Staten.
De hamvraag is: hoe komt het insecticide van de Bt-bacterie in sloten en beekjes terecht?Onmogelijke kan gebeuren
Uit onderzoek blijkt dat oogstresten door wind en water in de watergangen komen. Zo komt het eiwit dat dodelijk is voor insecten (bioboeren gebruiken het als spuitmiddel) vrij in het milieu. Hiermee is aangetoond dat het volgens gentechnologen onmogelijke toch kan gebeuren. Als de technologen als iets hebben vermoed, dan hebben ze het bewust verzwegen.Voor een land als Nederland, waar elke paar honderd meter wel een sloot is, zal deze vervuiling dus een veelvoud kunnen zijn van de Amerikaanse omstandigheden. In de VS bevinden zich minder sloten en stroompjes. Tot nu toe is er alleen vervuiling gevonden binnen een afstand van 500 meter van maispercelen.Duidelijk een gif
Onderzoeker Emma Rosi-Marshall van het Cary Institute of Ecosystem Studies in Millbrook (NY) zegt: “Met deze ontdekking is aangetoond dat door genetisch gemanipuleerde planten gevormde ‘vreemde’ stoffen uiteindelijk toch in het milieu terechtkomen, met alle nu nog onbekende gevolgen. Dit gebeurt met name als deze gewassen dicht bij waterhoudende sloten en beken worden geteeld.” We weten dat in 2009 meer dan 85 procent van de in de Verenigde Staten geteelde mais bestond uit genetisch gemodificeerde rassen die óf resistent waren tegen plagen óf tegen allesdodende herbicides.
Het door het Bt gevormde eiwit om de maisboorder te bestrijden, Cry1Ab heeft een insectendodende werking. Het is duidelijk een gif. Volgens een in het tijdschrift Proceedings of the National Academy of Science gepubliceerd onderzoek met betrekking tot analyses van 217 beekjes/sloten in de staat Indiana, vonden de onderzoekers 86 procent maisoogstresten met  aantoonbare hoeveelheden Cry1Ab- eiwit.Nader onderzoek nodig
Volgens Dr Rosi-Marshall is nader onderzoek nodig naar de gevolgen van deze vervuiling en eventuele vervuiling via andere door genetisch gemanipuleerde ingebrachte eigenschappen voor flora en fauna, zoals wetlands.Alleen in Amerika’s cornbelt praten we al over 254.000 kilometer waterlopen die risico lopen op vervuiling via oogstresten, ervan uitgaande dat er op een afstand groter dan 500 meter van het perceel geen oogstresten meer in het water terechtkomen.
Voor zover bekend hebben de producenten van deze gmo’s nog nooit enig onderzoek gedaan naar de gevolgen voor het milieu na afbraak van plantenresten. Laat staan dat er onderzoek is gedaan naar de gevolgen voor de consumenten van gmo-voedsel.