‘Fosfaatbuffertje komt nog wel van pas’

Met de nieuwe cijfers over de fosfaatproductie in 2016 lijkt het probleem minder groot dan we dachten.Het gaat goed met de fosfaatreductie. Het doel is binnen handbereik. Onder luid gesteun en gekreun is de koers van de melkveehouderij succesvol verlegd. Maar net nu het doel binnen handbereik ligt, zijn er nieuwe cijfers van het CBS over de fosfaatproductie van vorig jaar. Die blijkt lager dan tot nu toe aangenomen. Verschillende factoren werken mee, zoals de gehaltes in het voer en de melkproductie. Gevolg: het fosfaatprobleem was minder groot dan we allemaal dachten. De vraag rijst: was het allemaal wel nodig? Waarom zulke grote veiligheidsmarges ingebouwd?Enorme complexiteit fosfaatprobleemHier wreekt zich weer eens de enorme complexiteit van het fosfaatprobleem en het beleid dat daaromheen is opgetuigd. Beleid wordt gemaakt op grond van aannames die pas veel later echt onderbouwd kunnen worden. Het is niet te volgen en amper uit te leggen. Dat krijg je als je een zo complex open systeem als de melkveehouderij probeert dicht te timmeren in economische rekenmodellen en juridische systemen, en daarbij alle partijen binnenboord wilt houden. Spelregels niet nog eens veranderenMaar dat wisten we. Zijn de cijfers reden het reductieplan alsnog aan te passen? Liever niet de spelregels nog eens veranderen tijdens de wedstrijd. De plannenmakers zijn erin geslaagd marges in te bouwen. Laten we hun het voordeel van de twijfel gunnen. Zo’n buffertje kan nog goed van pas komen. Denk alleen al aan de honderden knelgevallen die bij de rechter liggen.