Eindelijk oplossing voor melkveebedrijf aan spoorlijn

Het melkveebedrijf van de familie Nieuwenhuis was decennialang alleen via een onbewaakte overweg bereikbaar. Het was wachten op een ongeluk. Een ultimatum van FrieslandCampina en de botsing van een trein met een melkwagen bij Winsum zorgden voor een ommekeer. Opeens kon er toch een noodweg worden aangelegd. De familie is opgelucht.En dan valt op 16 oktober een brief van FrieslandCampina in de bus bij de familie Nieuwenhuis uit Velp (Gelderland). De coöperatie stopt per 15 december met het ophalen van melk. Het passeren van de onbewaakte overweg is te gevaarlijk. Volgens de coöperatie is de veiligheid van treinpassagiers en van de RMO-chauffeur in het geding.Geen melk ophalen betekent het eindeDe familie is verbijsterd. Hoe kan dit? Jarenlang zijn ze bezig geweest om een oplossing te bedenken, ze hebben overlegd, gepraat en gebeld met alle betrokken partijen en dan nu opeens dit resolute besluit. Een ongewilde bedrijfsbeëindiging lijkt aanstaande. Geen melk ophalen betekent einde boerderij.We zitten aan tafel met Dick Nieuwenhuis (64), zijn vrouw Willie (64) en hun zoon Wilco (39). Ze kunnen nu terugkijken. De melk wordt toch opgehaald, want parallel aan het spoor tussen Arnhem en Zutphen is afgelopen weken een noodweg aangelegd van gebroken puin. Opeens kon het dus wel. De aan- en afvoer van melk, voer en vee kan eindelijk via een bewaakte overweg, een paar honderd meter verderop, gebeuren. De chauffeurs zijn dankbaar, zegt Willie. “Eigenlijk pas nu blijkt dat sommige chauffeurs angst hebben gehad, zeker bij mistig weer. Ze zijn allemaal blij met deze oplossing. En wij natuurlijk ook.”De aan- en afvoer van melk, voer en vee bij de familie Nieuwenhuis in Velp kan eindelijk via een bewaakte overweg gebeuren. - Foto: Michel ZoeterZe kennen de data uit hun hoofd. Op 18 november zitten ze om tafel om een oplossing te bedenken. ProRail is aanwezig, FrieslandCampina en Gelders Landschap waarvan de familie Nieuwenhuis veel grond pacht. Tijdens het gesprek komt via WhatsApp het bericht binnen dat in het Groningse Winsum een ongeluk is gebeurd. Een trein is op een RMO-wagen gebotst. Er zijn achttien gewonden. Wilco: “Door dat ongeluk werd opeens de urgentie duidelijk bij alle betrokken partijen. Wat jarenlang niet lukte, kregen we nu wel voor elkaar. Maar wel triest dat daar een ongeluk elders in het land voor nodig was.”Het drietal geeft onmiddellijk toe dat de passage van en naar de boerderij via de onbewaakte overweg zeer ongewenst was. Dick: “Zelfs mijn vader is daar decennia geleden al mee bezig geweest, maar we kregen het nooit voor elkaar. Er zijn te veel partijen bij betrokken. Ze kwamen nooit op een lijn.”Vier jaar geleden leek een doorbraak aanstaande. CDA-Kamerlid Jaco Geurts nam contact op met ProRail over de noodzaak om een veilige toegang naar de boerderij te realiseren. Dick: “De bal kwam aan het rollen, er werd weer gepraat. We hebben er alles aan gedaan, maar na een jaar bleek ons dossier toch weer in een bureaula te zijn verdwenen.”Adviseur ForFarmers speelde cruciale rolZe kunnen het niet ontkennen, de aanrijding bij Winsum was voor hen een geluk bij een ongeluk. Dick: “Voor een veilige oplossing zijn hier zeven partijen aan zet. Zeven! Nu lukte het om de neuzen in dezelfde richting te krijgen. Ere wie ere toekomt: onze adviseur van ForFarmers speelde hierbij een cruciale rol. Hij liep het vuur uit zijn schoenen voor ons.”Volgens Wilco speelde ook de pers een belangrijke rol. “Na Winsum kreeg onze situatie veel publiciteit. Dag in, dag uit hadden we journalisten op ons erf. Die journalistieke aandacht werkte positief. Maar nadat een oplossing in zicht kwam, hielden we onze monden dicht. Een broedende kip moet je niet storen. Vervelend voor journalisten, dat snap ik, maar we konden niet anders.”Voldoende tijd voor definitieve oplossingDe familie kan weer vooruitkijken. De noodweg mag volgens de vergunning tweeëneenhalf jaar worden gebruikt. In principe biedt dat voldoende ruimte om met alle partijen een definitieve oplossing te bedenken. Desnoods onder het spoor door. Toch houden ze hun hart vast. Dick: “Ons bedrijf ligt op het beschermde landgoed Biljoen. De bomenknuffelaars houden de situatie nauwlettend in de gaten. Elke boom die omgehakt moet worden, is er een te veel. Er zal nog heel wat gepraat moeten worden. Maar we zijn hoopvol, de aanleg van de noodweg is ons ook gelukt.”