Duitsland krijgt grip op Afrikaanse varkenspest (AVP)

Lees in dit artikel

• Het meeste virus zit nog in en rond Saksen
• Schrijnende situaties onder varkenshouders
• Duitsland wil beperkingsgebieden verkleinen

Oud-varkenshouder Hans-Christian Daniels, Lindenberg, Brandenburg (D)

• 1.375 zeugen, tot mei 2022
• 1 biogasinstallatie

---

“Pijnlijk die lege stallen”, herhaalt Hans-Christian Daniels nog eens. Zijn bedrijf met 1.375 zeugen staat sinds ruim een jaar leeg. Alles is gereinigd. In de omkleedruimte hangen de overalls van de medewerkers nog op hun vaste plek aan de kapstok, alsof die er morgen weer instappen. Dat zal echter niet gebeuren, verzekert Daniels. “Ik ben 64 jaar. Ik heb krediet nodig om een herstart te maken. Dat gaat een bank niet verstrekken. Veel te onzeker, zeker zonder dierverzekering. Ik zit in Sperrzone II, dan krijg je geen verzekering.”

'Deelstaatregering had meer regie moeten nemen'

Daniels werd twee jaar geleden indirect gedwongen tot een inseminatiestop. Doordat hij wegens Afrikaanse varkenspest (AVP) in een beperkingsgebied zat, moest hij de biggenafzet kunnen garanderen. Dat lukte niet. De markt was toen slecht en zijn afnemers zaten allemaal buiten het AVP-gebied. Mede onder druk van hun lokale, ambtelijke veterinairs besloten de vleesvarkenshouders van een andere vermeerderaar biggen te kopen. Een probleem was ook de afzet van B-keus biggen. Wekelijks maximaal vijftig dieren. De welzijnswetgeving verbiedt het mesten van biggen met breuken of andere gebreken. Lokaal was er geen verwerkingscapaciteit voor deze slachtbiggen. Voor het zeugenbedrijf van Daniels was het einde verhaal. In april 2022 heeft hij de laatste varkens geleverd, die hij zelf had gemest.

Einde van het bedrijf

AVP leidde dus tot het einde van het bedrijf van Daniels. Van de overheid heeft hij geen financiële steun gehad. Hij is voorzitter van belangenbehartiger IGS in Brandenburg en heeft veel contact met regering in Potsdam, de hoofdstad van deze deelstaat. Over de aanpak van AVP is hij totaal niet te spreken. Daniels: “De deelstaatregering had meer de regie moeten nemen. De uitvoering van de AVP-bestrijding ligt bij de districten. Het gevoel van urgentie was niet bij elke districtsbestuurder even groot als het ging over de AVP-aanpak. Het virus kon zich ondertussen verspreiden. Vooral ook omdat afrasteringen in het begin slecht waren. We hebben als IGS diverse plannen voorgelegd hoe we samen met jagers en private partijen voortvarend AVP konden bestrijden. De bestuurders beloofden hun best te doen, maar er gebeurde niets. Het is vechten tegen windmolens. Alles kan als je wilt, tot een bepaalde grens natuurlijk.”

Acceptatie

De varkenshouder heeft een vergunning voor 1.900 zeugen bij zijn zogeheten Typanlage-bedrijf uit de DDR-tijd. Er hebben zich wel kopers gemeld, onder meer van een grote varkensvleesintegratie in Polen. Die kunnen wel biggen gebruiken. Tot dusver is over de voortzetting van het bedrijf niets concreet en welke rol Daniels daarbij mogelijk krijgt. Hij runt nog zijn biogasinstallatie op het leegstaande bedrijf en helpt zijn zoon die in de buurt van Potsdam 1.300 zeugen houdt. Daniels: “Ik moet deze situatie accepteren.”