Dierenwelzijn op z’n Russisch

Op de radio is volop discussie gaande over dierenwelzijn. Komt er een omslag in het denken in Rusland, of interesseert het maar een enkeling?Ik ben afgelopen week naar de Golden Autumn-beurs in Moskou geweest, zeg maar de Grüne Woche van Rusland. Er zijn op deze beurs verschillende hallen met diverse thema’s. Wij stonden met het Holland paviljoen in de internationale hal, waar ook de grote landbouwmachines staan.
Aan de andere kant van het terrein, op zeker een kwartier lopen, waren de hallen met stands van de regio en die met levende dieren. Het is altijd leuk die even te bezoeken. In de hal van de regio’s laten alle regio’s van Rusland zich van hun beste kant zien. Ze tonen wat er in hun regio gebeurt en zijn vertegenwoordigd door hun landbouwministerie en een of meerdere grote landbouwbedrijven. Deze bedrijven wordt dringend verzocht deel te nemen en kunnen dat dan ook niet weigeren. Ze hebben namelijk de baas van de regio (de governator) nodig voor vergunningen en vooral voor het loskrijgen van financieringen.Kippen, koeien en pelsdierenIn de hal van de dieren staan alle landbouwhuisdieren: van kippen tot koeien tot en met de pelsdieren. Ja u leest het goed: pelsdieren! In Rusland is het dierenwelzijn nog niet doorgedrongen. Enerzijds een goede zaak, want in Nederland wordt een heel gezonde sector, de pelsdierhouderij, om zeep geholpen door een klein groepje fanatiekelingen. Aan de andere kant jammer, want dat er dieren onnodig lijden door de onverschilligheid van eigenaren en overheden is zeer triest. Als aan de Russische grens een vrachtauto met eendagskuikens staat en er klopt iets niet in de papieren, laten ze die kuikens rustig kapot gaan.

Ook in de hal van dieren moeten grote landbouwbedrijven verplicht hun producten, zoals fokvarkens, laten zien. Hier ben je natuurlijk niet blij mee als eigenaar. Zo’n zeug met biggen kan na de beurs niet terug naar de stal, dus die ben je kwijt. Je kunt als eigenaar ook de overheid misbruiken om aan die verplichting te ontkomen. Want dieren van de ene regio naar een andere vervoeren en weer terug, vergt het nodige papier. Eigenaren wachten dus zo lang mogelijk en vragen dan pas alle papieren aan. En dan is het ‘ja jammer, maar helaas het is niet gelukt’. Pas als de locale grote baas van de regio zegt ‘Je moet. En die regels, dat regel ik; dus gaan’, pas dan moet je alsnog.Gewone Rus maakt zich niet drukWat betreft het dierenwelzijn heb ik me tijdens dit bezoek verbaasd. Ik reed in Rusland met de radio aan. De hele weg, zo’n 2-3 uur lang, zat een diskjockey te zeuren over of het wel verantwoord was om zwerfhonden en -katten af te maken. Die arme beestjes, en dat terwijl ik net zat te genieten van grote vlakten mooi land. Het water liep me in de mond van de mogelijkheden van dit land terwijl ik me groen en geel ergerde aan het gezeur over zwerfhonden en katten. Ik zag de bui al hangen dat zulk gezeur straks ook overslaat op pelsdieren, kippen, koeien en varkens.

Op de laatste dag van de beurs heb ik dit besproken met onze stagiaire die uit Moskou komt. Tijdens het bezoek aan de pelsdieren vroeg ik haar hoe lang die houderij nog door kan gaan, gezien het gezeur over zwerfhonden en katten. Ze zij ‘oh dat zal nog erg lang duren. Het gezeur over honden en katten is al lang aan de gang en er verandert niets. Het interesseert eigenlijk ook niemand.’
Net als in Nederland, maar ja in Rusland regeert de meerderheid en in Nederland laten we ons door een fanatieke minderheid regeren.Foto's: René Kremers