‘De sleutel tot structurele teeltverbetering ligt bij de bodem’

Wintertarwetelers halen niet veel meer dan de helft van de opbrengst die volgens groeimodellen mogelijk is. Dat blijkt uit de graanteeltcompetitie 2017 van het Britse Yield Enhancement Network (YEN), waaraan ook Nederlandse telers meededen.YEN is een netwerk van telers, adviseurs en wetenschappers, dat zich richt op maximalisatie van graanopbrengsten. Volgens de modellen zijn wintertarweopbrengsten tot 24 ton per hectare mogelijk.
Dit jaar is de winnaar van de wedstrijd de Britse teler Tim Lamyman, met 15,3 ton tarwe per hectare; 72% van wat volgens het groeimodel op diens perceel mogelijk was. Het beste Nederlandse perceel zat met 13,7 ton op een benutting van 64% van het potentieel. In het Zuidwesten kwamen deelnemers op 12,1 ton, 53% van wat volgens de modellen mogelijk is. ‘Geen recept voor perfecte teelt’Een YEN-bijeenkomst van graanteeltspecialisten vorige week in Newark maakt duidelijk dat er geen recept is voor een perfecte teelt. Ook de toppers hebben dat niet. Wel een reeks kleine, individuele teeltmaatregelen. Het is maatwerk.Toch komt er wel een generieke conclusie bovendrijven. Wie echt aanknopingspunten voor teeltverbetering wil vinden, begint met zoeken in de bodem. Deze conclusie sluit naadloos aan op wat ook hier in Nederland (weer) steeds meer duidelijk wordt, namelijk dat de sleutel tot structurele verbetering van gewasteelten bij de bodem ligt. En nergens anders.Lees ook: ‘Volop kansen voor verhoging wintertarweopbrengst’