De keerzijde van de recordoogst mais in Brazilië

De maisoogst in Brazilië is zo groot dat de prijs is gekelderd en er onvoldoende silo’s zijn om de oogst op te slaan. Boeren nemen hun toevlucht tot opslag in silozakken of noodgedwongen in de open lucht.Volgens de nationale onderneming voor de voedselvoorziening (Conab) stevent Brazilië af op een recordoogst van mais van bijna 64 miljoen ton. Dat is bijna 60% meer dan vorig jaar en een nieuw record. Het betreft de oogst van mais als tussenteelt van soja. In het centrale en zuidwestelijk deel van Brazilië wordt deze teelt steeds meer toegepast. De stijging van de productie wordt voor een deel veroorzaakt door de uitbreiding van het areaal, maar vooral dankzij de gunstige weersomstandigheden is er nu sprake van een recordoogst.Keerzijde van recordoogstDe keerzijde van de enorme oogst is dat de lokale markt overspoeld wordt met mais en hierdoor de prijs zo laag is, dat ze de kosten niet meer dekt. In de deelstaat Goiás is de prijs per ton tot onder de door de overheid vastgestelde minimumprijs van € 95 per ton gedaald. Omdat de productiekosten in die regio gemiddeld ongeveer € 109 per ton bedragen, besluiten velen om de oogst op te slaan, in afwachting van betere prijzen later dit jaar.Maisopslag naast de overvolle silo's bij Sorriso in de Braziliaanse staat Mato Grosso. - Foto: ReutersDoor gebrek aan silocapaciteit wordt de oogst opgeslagen in de open lucht of in kunststof slurven. Voor de opslag in deze slurven moet de mais voldoende schoon en droog zijn. Door de relatief hoge buitentemperatuur ontstaat er anders snel broei. De kosten voor een slurf met een capaciteit van 200 ton bedragen ongeveer € 400. Daarbij komen nog de kosten voor de machines om de slurf te vullen en te legen. Ook export is geen uitweg, door de lage prijs op de wereldmarkt en de hoge transportkosten. De afstand van Goiás naar de haven van Santos is 1.000 kilometer en de vrachtprijs voor deze afstand bedraagt € 30 per ton.ExportDoor de lage prijs op de lokale markt en een gunstige wisselkoers van de Braziliaanse real in vergelijking met de dollar is de export sterk gestegen. In vergelijking met dezelfde periode vorig jaar werd volgens het ministerie van Industrie en Buitenlandse Handel (Mdic) ruim 100% meer geëxporteerd. De export over de maand augustus zal zeker uitkomen op 5,4 miljoen ton. Dat was vorig jaar augustus nog 2,6 miljoen ton. De gemiddelde maisprijs voor de export bedroeg in augustus € 140, per ton terwijl die begin dit jaar nog rond de € 157 per ton schommelde. TussenteeltDeze maisoogst wordt de kleine oogst of safrinha genoemd. Na de oogst van de vroege soja wordt zonder grondbewerking direct mais als tussenteelt ingezaaid. Deze maisteelt, zonder irrigatie, heeft de afgelopen jaren een grote vlucht genomen. Het begon in het zuiden van het land, vooral om voer voor de pluimvee- en varkensindustrie te produceren na tegenvallende oogsten van tarwe en zonnebloemen. Door de directe inzaai blijft de structuur van de grond bewaard en het bladstrooisel van de mais dat na de oogst achterblijft, vormt weer een uitstekende basis voor de directe inzaai van de daarop volgende soja.