‘Consensus utopie in diep verdeelde melkveesector’

De helft van de melkveehouders heeft weinig begrip voor de rechtsgang van collega’s.Om ‘Bevrijdingsdag’ 1 april 2015 is een zwart randje getekend. In 2017 willen twee op de drie melkveehouders een blijvende begrenzing van de veehouderij in Nederland. De vraag ‘Hoe dan?’ splijt diezelfde sector. De melkveehouderij is tot op het bot verdeeld over de aanpak. Het zijn conclusies uit een online enquête van Boerderij. 788 melkveehouders werkten aan de enquête mee.Staatssecretaris Martijn van Dam, FrieslandCampina-bestuurder Frans Keurentjes, LTO-voorman Kees Romijn, Rabo-bankier Ruud Huirne – de regisseurs van het fosfaatreductieplan – hebben nog maar weinig vrienden. Ja, zegt driekwart van de melkveehouders, Nederland moet opnieuw voor derogatie gaan. Een ruime meerderheid (60%) keert zich inmiddels wel tegen het fosfaatplan. De talloze wijzigingen zijn daar mede debet aan. Aanvankelijk kon het reductieplan nog wél op een meerderheid rekenen.Felle reactiesDonderdag werd bekend dat honderd boeren naar de rechter stappen om het plan ook voor hen buiten werking te stellen. Ruim 50 boeren kregen dit al eerder voor elkaar. De helft van de veehouders kan weinig begrip opbrengen voor deze rechtsgang. De reacties zijn soms fel. Twee op de drie zijn tegen uitzondering voor vleesveebedrijven. Nog meer willen niets weten van de status aparte voor biologische collega’s.Waar is dan wel draagvlak voor? Eigenlijk nergens. Een scheidslijn loopt bij grondgebonden. 55% vindt dat grondgebonden bedrijven een uitzonderingspositie verdienen. 45% wil grondgebondenheid zelfs op bedrijfsniveau verplicht stellen, als een begrenzing nodig is. Drie op de tien kiezen voor verhandelbare fosfaatrechten. Die laatsten krijgen tot nu toe gelijk. De Eerste Kamer ging in mei akkoord met het stelsel van fosfaatrechten.‘Breed draagvlak voor fosfaatbeleid gaat er nooit komen’Nee, breed draagvlak voor het fosfaatbeleid om derogatie veilig te stellen is er niet, en gaat er ook nooit komen. De sector is daarvoor te verdeeld. Er zit niet veel anders op dan door de zure appel heen bijten, doorgaan op de huidige weg. Er gloort ook hoop, want er is resultaat. En als er volgend jaar fosfaatrechten zijn, is er ook duidelijkheid.