Combine-ren

Gezamenlijk gebruik van machines over de grenzen heen moet kosten kunnen verlagen.Vorige week meldde ik dat we op vakantie met een kapotte auto in Frankrijk bleven hangen, maar feitelijk is dat maar de helft van het verhaal. We waren namelijk op fietsvakantie, en dan doet het er niet veel toe dat de auto stuk is. We begonnen in Luxemburg en zijn doorgefietst tot de Middellandse Zee. Een heel eind, met veel geklim: onderweg kwamen we zowel de Elzas als de Jura tegen. Lange hellingen en venijnige bulten. En dat met volle fietstassen, inclusief tent en slaapmatjes. We hoorden soms dan ook opmerkingen over onze leeftijd. Voor ons is fietsen niet heel bijzonder; we doen het al jaren. Vorig jaar fietsten we van Orléans naar de Middellandse Zee, en het jaar daarvoor vanaf huis naar Oost-Duitsland en Polen. Toch merken we wel dat de jaren gaan tellen. Niet zozeer het fietsen wordt een probleem, maar het kaartlezen. Op elke kruising moest ik mijn leesbril zoeken en na twee weken was daar weinig van over. Klem onder snelbinders, gedeukt onder een omvallende fiets en geplet in mijn broekzak.
Het leuke van deze tochten is dat je veel landbouw ziet. Graanvlakten in Noord-Frankrijk en langs de Rhône, lavendel bij Avignon, scheve veldjes in de bergen, druiven, luzerne, Limousins, nectarines, noem maar op.
En het leuke van Noord-Zuid rijden is dat je alle fasen van de graanoogst meemaakt. In Luxemburg startte men begin augustus met de combine, terwijl in Lotharingen hard gewerkt werd om alles eraf te krijgen voordat het onweer zou losbarsten. In de Elzas waren ze met de laatste stukken bezig en in de Jura werd stro geperst. Zuidelijker was geen graanland meer te herkennen. Er stond alleen nog mais en zonnebloemen. Toen we weer thuis waren, werd in Noord-Nederland juist het laatste graan geoogst. In Denemarken zijn ze nu nog bezig.
In Amerika, Rusland en Australië wordt de oogsttrein op transport gesteld naar noordelijke streken. De combines gaan met de oogst mee. In West-Europa doen we dat volgens mij niet, terwijl het toch ook hier zou moeten kunnen. Eerst oogsten in de Provence, dan in Noord-Frankrijk, vervolgens in Nederland en dan in Denemarken en Zweden. Ik heb geen idee waarom we dat niet doen. Misschien dat niemand zin heeft om het te organiseren. Of dat het technisch niet goed kan, omdat de zuidelijke boeren na het graan nog met korrelmais of zonnebloemen in de weer moeten. Of misschien zijn er administratieve belemmeringen, van nummerplaat tot verzekering.
Naar mijn idee zou het investeringen kunnen schelen als we de oogst op EU-schaal organiseerden. Een slimme zakenman moet er iets aan kunnen verdienen, of misschien is het iets voor een coöperatie. Zie ik iets over het hoofd? Ik houd mijn e-mail in de gaten.