‘Collectief voor aardappelen’

Herstel van direct contact tussen de pootgoed- en consumptieteler is een eerste stap die moet worden gezet voor verbetering van de teelt.De wereldwijde vraag naar frites en chips blijft groeien. Recent meldde het nieuws dat de aardappelverwerking in België flinke groei laat zien, en ook de Britse teler krijgt het geloof in aardappel als rendabel gewas terug. Van oudsher is veel aardappelverwerkende industrie in Nederland gevestigd. Diverse fabrieken hebben recent hun verwerkingscapaciteit in West-Europa uitgebreid. Een mooi perspectief voor de akkerbouw. Aardappelteelt is immers de kurk waarop veel bedrijven drijven. Deze kans moeten we als sector benutten.‘Aardappelteelt is de kurk waarop veel bedrijven drijven’Nederland heeft een goede naam wat betreft de kennis rondom aardappel. De teelt in Nederland staat op hoog niveau. Maar blijft onze teelt op hoog niveau wanneer de vraag naar meer frites en chips blijft toenemen. Deze toenemende vraag naar aardappelen zal ook een aantal neveneffecten met zich meebrengen. Vakmanschap bij zowel consumptie-, als pootaardappelteelt staat voorop. Het zal betekenen dat meer telers zich gaan richten op de teelt van aardappelen. Het ligt voor de hand dat bijvoorbeeld percelen met een mindere kwaliteit bodem ingezet gaan worden voor aardappelen. Het uitgangsmateriaal is ook van levensbelang om een goed product te kunnen blijven leveren.‘Het uitgangsmateriaal is van levensbelang om een goed product te kunnen blijven leveren’Het afgelopen seizoen was er een toename te zien van het aantal klachten over pootaardappelen. Het makkelijkst is dan om direct in de richting van de pootaardappeltelers te wijzen. Dat hoeft niet altijd terecht te zijn. Het start van beide kanten met het erkennen van de groeiende vraag naar aardappelen en de mogelijke problemen die dat met zich meebrengt. Samen sterk en als subsectoren in de aardappelteelt niet uiteen laten drijven, maar samen erkennen dat er mooie kansen liggen om meer aardappelen te produceren en deze uitdaging met bijbehorende knelpunten te lijf gaan.‘Een consumptieteler die zijn pootgoedleverancier kent, dat komt de communicatie ten goede’Een aantal aspecten kan hierbij helpen. Allereerst is het van belang dat de consumptieteler zijn pootgoedleverancier kent, dat zal de communicatie ten goede komen. Het directe contact tussen de pootgoed- en consumptieteler moet worden hersteld. In tijden van tracking and tracing met IT-technieken moet dat goed te realiseren zijn. De aardappelsector is onder meer groot geworden door kennisontwikkeling en kennisuitwisseling. Met het verdwijnen van het productschap is de collectieve kennisontwikkeling vrijwel verdwenen. Er zijn wel regionale initiatieven, met name in de pootaardappelteelt. Binnen de consumptietelers zijn er tot heden helaas vrijwel geen initiatieven om te komen tot kennisontwikkeling en -uitwisseling. ‘Focus is te veel gericht op het handelen en te weinig op kwaliteit en communicatie onderling’ Wat waar te nemen valt, is dat beide ketens, die van pootaardappel en consumptieaardappel ook uit elkaar gegroeid zijn. De focus is te veel gericht op het handelen en te weinig op kwaliteit en communicatie onderling. Alleen richten op kostprijs zal ten koste gaan van de kwaliteit.Wat te doen? Er moet weer worden gewerkt aan een collectief voor de aardappelen, geen aparte organisatie voor de diverse deelsectoren. Tegengestelde belangen moeten worden overbrugd. Samen kennis ontwikkelen en de uitdaging aangaan om deze internationale groeimarkt mee te pakken als sector. De concurrentie uit België en Engeland ligt op de loer. Collectieven van telers hebben de sleutel in handen, zij vormen immers de keten. Wie pakt de handschoen op? ‘Collectieven van telers hebben de sleutel in handen, zij vormen immers de keten’